پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 10 31 2018 04 21 The Effect of Circadian Rhythms and Variability of Physical Practice on the Enhancement based Consolidation Process in Explicit Motor Memory اثر ریتم شبانه‌روزی و تغییرپذیری تمرین بر تحکیم مبتنی بر ارتقای حافظة حرکتی آشکار 87 108 1187 10.22089/mbj.2018.1187 FA ولی اله کاشانی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه سمنان 0000-0002-0570-7764 پروانه شمسی پور دهکردی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه الزهرا (س) 0000-0001-7750-5734 نسرین شهابی دانشجوی کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه سمنان Journal Article 2016 07 26 The purpose of this study was to examine the effect of circadian rhythms and variability of physical practice on the enhancement-based consolidation process in explicit motor memory. 40 right-handed female students of Alzahra University of physical education participated in this research. Participants were divided according to their circadian rhythm into 4 different groups. The acquisition phase consisted of nine blocks of 10 trials which constant groups from 6.2 m and random groups from 3.2, 2.6, 2.3 to practiced their darts skills. Retention test was performed by Record score of 30 trials (three blocks of 10 trials) throwing darts from a distance of 6.2 m in three phases (immediate retention, delayed retention morning, delayed retention time). For data analysis, analysis of variance with repeated measures and Bonferroni post hoc test at a significance level (0.05) was used. The results show that the best performance of the constant morning group was in the delayed retention morning and constant evening group were in the delayed retention evening. In general, we can conclude that most enhancement-based consolidation process occurs with 24h off line periods in constants groups and night's sleep in these off-line periods facilitated consolidation of motor memory. So, 24h offline period is the best offline period for enhancing explicit motor memory. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر ریتم شبانه‌روزی و تغییرپذیری تمرین بر تحکیم مبتنی بر ارتقای حافظة حرکتی آشکار بود. 40 شرکت‌کنندة راست‌دست رشتة تربیت‌بدنی در این پژوهش شرکت کردند. شرکت‌کنندگان با توجه به تیپ شبانه‌روزی خود به چهار گروه مختلف تقسیم‌بندی شدند. مرحلة اکتساب شامل نُه بلوک ده‌کوششی بود که گروه‌های ثابت از فاصلة 6/2 متر و گروه‌های متغیر به‌طور تصادفی از فواصل 2/3 و 6/2، 2 متر به تمرین مهارت هدف‌گیری با دست پرداختند. آزمون یادداری با ثبت امتیازات 30 کوشش (سه بلوک ده‌کوششی) پرتاب مهارت هدف‌گیری با دست از فاصلۀ 6/2 متر در سه مرحله (یادداری فوری، یادداری تأخیری صبح، یادداری تأخیری عصر) اجرا شد. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس دوراهه با اندازه‌های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد بهترین عملکرد را گروه‌ تمرین ثابت صبح در آزمون یادداری صبح و گروه تمرین ثابت عصر در آزمون یادداری عصر دارد. به‌طورکلی می‌توان نتیجه گرفت بیشترین تحکیم مبتنی بر ارتقا در فاصلۀ تمرین‌آسایی 24 ساعت در گروه‌های تمرین ثابت اتفاق می‌افتد و قرارگرفتن خواب شبانه در این فاصلۀ تمرین‌آسایی منجر به تسهیل تحکیم حافظة حرکتی آشکار می‌شود؛ ازاین‌رو، تمرین ثابت در مقایسه با تمرین متغیر و فاصلۀ تمرین‌آسایی 24 ساعت، بهترین فاصله برای تحکیم مبتنی بر ارتقای حافظة حرکتی آشکار است. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1187_4f284803bd0966cc24fa8683a34afc6e.pdf