پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 10 31 2018 04 21 Procedural Motor Learning Facilitation and Consolida-tion by Neurofeedback تسهیل و تحکیم یادگیری حرکتی رویه‌ای با استفاده از نوروفیدبک 129 146 1188 10.22089/mbj.2018.1188 FA حسن سپهری بناب استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه پیام نور، ایران 0000-0002-3413-0845 حسن محمدزاده استاد رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه 0000-0002-6060-1479 صغری ابراهیمی ثانی دانشجوی دکتری رشد حرکتی، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2016 07 26 The aim of present study was to investigate the effect of neurofeedback training to facilitate the acquisition and procedural motor learning of a new task. The population of this research was all male students in Urmia University (2014-2015) from which 47 (mean age; 23.20±1.96) were selected as available sample and were randomized into four groups; (NFB + MPL, N=12), (NFB, N=11), (MPL, N=12), (control, N=12). Subjects were right-hand dominant and performed the pursuit rotor task in an inverted mode with their non-dominant (left) hand. Motor procedural learning was measured as performance increment on pursuit rotor task across trail blocks on the same day and consolidation was evaluated following a 24-hour rest. The neurofeedback protocol includes activating of the right primary motor cortex and suppression of Mu rhythm (8–12 Hz) c₄ in a single session for 30 minutes. The analysis of variance with repeated measures showed that compared with other groups, neurofeedback training of (NFB + MPL) group had significantly more effects on motor procedural learning, but no significant durable effect on learning. Generally, the results showed that a single session of NFB immediately after individual training sessions caused facilitation of performance and learning and acceleration of the early acquisition of a motor procedural task. <strong>هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش نوروفیدبک بر بهبود اجرا و یادگیری حرکتی رویه‌ای یک تکلیف جدید بود. جامعۀ آماری پژوهش را همۀ دانشجویان دانشگاه ارومیه در سال 94-1393 تشکیل می‌دادند که از میان آنها 47 نفر (میانگین سنی 96/1</strong><strong>±</strong><strong>20/23) به‌صورت نمونۀ در دسترس انتخاب و در چهار گروه (نوروفیدبک همراه با تمرین رویه‌ای حرکتی، نوروفیدبک، تمرین رویه‌ای حرکتی و کنترل) به‌طور تصادفی تقسیم شدند. آزمودنی‌ها همه راست‌دست بودند و تکلیف پیگردی چرخان را به شیوۀ معکوس با دست غیربرتر (چپ) اجرا کردند. یادگیری حرکتی رویه‌ای، به‌عنوان افزایش عملکرد در تکلیف پیگردی، در طول بلوک‌های تمرین، در همان روز ارزیابی شد و تحکیم یادگیری پس از 24 ساعت استراحت ارزیابی شد. پروتکل نوروفیدبک شامل فعال‌سازی قشر حرکتی اولیۀ راست و سرکوب موج مو (هشت تا 12 هرتز) در نقطه سی‌چهار در یک جلسۀ سی‌دقیقه‌ای بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری نشان داد که برنامۀ نوروفیدبک همراه با تمرین رویه‌ای حرکتی، در مقایسه با دیگر گروه‌ها، تأثیر معناداری بر یادگیری حرکتی رویه‌ای داشت؛ اما در مرحلۀ یادداری بر یادگیری مؤثر نبود. به‌طورکلی یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهند که یک جلسه برنامۀ نوروفیدبک بلافاصله به دنبال جلسۀ تمرینی، موجب تسهیل اجرا و یادگیری و تسریع اکتساب اولیۀ تکلیف حرکتی رویه‌ای شد.</strong> https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1188_c44e503833b64e9f27197a484f4257c0.pdf