پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 9 30 2018 01 21 The Effect of Aerobic Exercise on Brain-derived Neurotrophic Factor and Attention of Elderly Females تأثیریک دوره تمرینات هوازی بر میزان ﻋﺎﻣﻞ ﻧﻮروﺗﺮوﻓﻴﻚ ﻣﺸﺘﻖ از ﻣﻐﺰ و میزان توجه و تمرکز زنان سالمند 153 164 1268 10.22089/mbj.2017.4609.1540 FA مرتضی طاهری استادیار رفتارحرکتی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) خدیجه ایران دوست دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) Journal Article 2017 08 06 One of the main concerns of aged people is the attention attenuation in the aging period. Thus, the purpose of this study was to investigate the effect of aerobic exercise on Brain-derived Neurotrophic Factor (BDNF) and attention/ concentration of elderly females. It was a semi experimental study with 41 elderly subjects with mean age of 66±3.2yr whom were randomly assigned into either an exercise (EG, n=21) or a control group (CG, n=20). fasting blood test was taken 24 hours prior to experiment and 24 hours after the end of tests. COG test in Viena system was used to collect data.The aerobic training group trained for 8 weeks, 3 sessions per week, 30 to 45 hours in each session. The aerobic training performed with 40% to 55% of maximum heart rate. Training group had rank percentile of 87 compared to reference group while it was 34 for control group. The results suggested that speed processing(P=0.001)selective attention (P=0.001)and concentration (P=0.001) were significantly improved in the training group. Since a direct relationship has been foun between BDNF and Aerobic Excercises, besides, the positive eddefct of BDNF on cognitive capacities is well proven, therefore, a mild type of aerobic exercise colud imrove the psychomotor performance. هدف از این پژوهش تأثیریک دوره تمرینات هوازی بر میزان ﻋﺎﻣﻞ ﻧﻮروﺗﺮوﻓﻴﻚ ﻣﺸﺘﻖ از ﻣﻐﺰ (BDNF) و میزان توجه و تمرکز زنان سالمند بود. در این پژوهش نیمه‌تجربی، 19 زن سالمند با میانگین سن 2/4±3/58 به‌طور تصادفی به دو گروه تجربی (10=n) و کنترل(9=n) تقسیم شدند. از همة آزمودنی‌ها 24 ساعت قبل از شروع تمرین و 24 ساعت پس از پایان دورة آزمون، به‌صورت ناشتا خون‌گرفته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون توجه و تمرکز وینا (COG) جمع‏آوری شدند. مؤلفه‌های آزمون شامل تعداد انتخاب‏های صحیح، تعداد انصراف صحیح (شاخص سرعت پردازش در توجه)، میانگین زمان انتخاب صحیح (شاخص تمرکز) و میانگین زمان انصراف صحیح (توجه انتخابی) به آزمون‌ها بود. گروه‌ تجربی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه تمرین هوازی به‌مدت 45-30 دقیقه با شدت 55-40 درصد ضربان قلب بیشینه تمرینات هوازی داشتند. گروه تمرینی در قیاس با گروه مرجع (نورم)، رتبة درصدی 87 را در پس‏آزمون احراز کرد. این در حالی بود که گروه کنترل رتبة درصدی 34 را احراز کرد. نتایج پژوهش نشان داد شاخص‏های سرعت پردازش (P=0.001)، توجه انتخابی(P=0.001) و شاخص تمرکز (P=0.001) بهبود معنی‏داری یافت. ازآنجاکه ارتباط مستقیمی بین سطح BDNF و تمرینات هوازی وجود دارد و از طرفی تأثیر BDNF بر ویژگی‌های شناختی روشن است، بنابراین تمرین هوازی با شدت متوسط می‌تواند زمینة بهبود ویژگی‌های روانی حرکتی همچون توجه و تمرکز را مهیا کند. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1268_193002e668758ea9762904da1a22337c.pdf