پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 35 2019 03 21 Assessment of Sedentary Student Aerobics Learning According to Cognitive Styles بررسی میزان یادگیری ایروبیک در دانشجویان کم‌تحرک با توجه به سبک‌های شناختی 49 62 1435 10.22089/mbj.2017.3404.1416 FA فریبا ملائی زنگی کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی ورزشی، دانشگاه تبریز 0000-0002-9386-8807 مهتا اسکندرنژاد دانشیار رفتارحرکتی، دانشگاه تبریز 0000-0002-2136-0465 زهرا فتحی رضائی استادیار رفتارحرکتی، دانشگاه تبریز Journal Article 2016 12 05 The purpose of present study was to Assessment of sedentary student aerobics Learning according to cognitive styles. For this aim, 24 sedentary female students with age average (22.37) and standard deviation (1.187) were selected and divide to three groups of cognitive styles (each group 8 members). All three groups were under aerobics marathon training for 16 one-hour sessions. And learning of them were evaluated by three aerobics instructor. Data were analyzed with ANOVA (repeated measure). The results show field Independent participants have better performance (P = 0.09) compared to field dependent and nature. And their learning are more than the other two groups. So, it can be concluded field Independent participants for automatic processing, effective use of physical information and different cognitive factors may learn faster motor skills. <strong>هدف </strong><strong>پژوهش حاضر، </strong><strong>بررسی</strong><strong> میزان یادگیری ایروبیک در دانشجویان کم‌تحرک با توجه به سبک‌های شناختی بود. بدین‌منظور، 24 دانشجوی کم‌تحرک دختر با میانگین سنی (3/22 </strong><strong>و انحراف استاندارد 187/1 به شیوة دردسترس انتخاب شدند و در سه گروه سبک شناختی (هر گروه هشت نفر) قرار گرفتند. هر سه گروه به‌مدت 16 جلسة یک‌ساعتی تحت‌‌آموزش ایروبیک ماراتن قرار گرفتند </strong><strong>و سه مربی ایروبیک میزان یادگیری آن‌ها را ارزیابی کردند. </strong><strong>داده‌ها به کمک روش آماری تحلیل واریانس (اندازه‌گیری مکرر) بررسی شدند. نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان مستقل از زمینه (</strong><strong>P = 0.09</strong><strong>) در مقایسه با شرکت‌کنندگان وابسته به زمینه</strong><strong> و بی‌طرف </strong><strong>در مراحل یادداری و انتقال عملکرد بهتری داشتند و میزان یادگیری آن‌ها بیشتر از دو گروه دیگر بود.</strong><strong> می‌توان نتیجه گرفت که شرکت‌کنندگان مستقل از زمینه به‌دلیل پردازش خودکار، استفادة مؤثر از اطلاعات بدنی و عوامل شناختی متفاوت ممکن است مهارت‌های حرکتی را سریع‌تر یاد بگیرند.</strong> https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1435_1f3202d820180a39f736f20fce790de8.pdf