پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 Effect of school playground activities on behavioral incompatibilities among 7-11 years students with intellectual disability تاثیر فعالیت های حیاط پویا بر ناسازگاری های رفتاری دانش آموزان 7 تا 11 ساله کم توان ذهنی 37 54 2678 10.22089/mbj.2019.6032.1692 FA ندا مکوندی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، ایران ملیحه نعیمی کیا هییت علمی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی عبداله قاسمی استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران 0000-0001-7113-6894 Journal Article 2018 07 31 The purpose of this study was to investigate the effect of playground activities on behavioral incompatibilities of male students with intellectual disability in Ahvaz, Iran. 30 students 7 to 11 years old and rational ages 5 to 7 years old participated in the study. The Participants IQ scores were 50-70 that classified as educable children. Participants were accessibility selected from two exceptional schools with or without playground. Lambert's Adaptive Behavior Scale was used for data collection in pre and post-tests. Experimental group, received playground activities for 8 weeks in one school and control group spent their leisure time in the normal yard without any playground activities in another school. Data were analyzed by covariance test and SPSS software version 22 .The results showed that playground activities have a significant effect on behavioral incompatibilities of the students with intellectual disability.As a result, enriching the school's courtyard through targeted marking and designing and engaging students in physical activities in their leisure time at school can have a significant impact on the behavioral patterns of intellectual disability childern. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر فعالیت‌های حیاط پویا بر ناسازگاری‌های رفتاری دانش آموزان کم‌توان ذهنی آموزش پذیر بود. جامعه آماری مطالعه حاضر را پسران کم‌توان ذهنی شهر اهواز که در دامنه سن تقویمی 7 تا 11 سال و سن عقلی 5 تا 7 سال بودند، تشکیل دادند. شرکت کنندگان دارای بهره هوشی 50 تا 70 و به عنوان کودکان آموزش پذیر طبقه‌بندی شده بودند. از این جامعه تعداد 30 نفر از دو مرکز آموزشی استثنایی (از هر مرکز 15 نفر) به عنوان شرکت کنندگان در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات در پژوهش حاضر مقیاس رفتار سازگارانه لمبرت بود که شرکت کنندگان توسط این ابزار مورد پیش آزمون و پس آزمون قرار گرفتند. دانش آموزان یک مدرسه به عنوان گروه تجربی به مدت 8 هفته از حیاط پویا بهره مند شده و دانش آموزان مدرسه دیگر به عنوان گروه کنترل در حیاط عادی و بدون تجهیزات و وسایل، ساعات تفریح و ورزش خود را سپری کردند. تحلیل داده‌ها بوسیله آزمون کواریانس و در نرم افزار Spss نسخه 22 انجام شد. نتایج نشان داد که فعالیت‌های حیاط پویا بر ناسازگاری‌های رفتاری دانش آموزان کم‌توان ذهنی آموزش پذیر اثر معنی داری داشته است . در نتیجه می توان عنوان کرد که غنی سازی حیاط مدرسه از طریق علامت گذاری و طراحی های هدفمند و سوق دادن دانش آموزان به انجام فعالیتهای بدنی در اوقات فراغت در مدرسه می تواند تاثیر مثبتی بر الگوهای رفتاری کودکان کم توان ذهنی داشته باشد. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2678_94aef38441efa3380a3bed3faf1f9d5d.pdf