پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 7 21 2015 11 22 Effect of physical training and neurofeedback on balance in patients with stroke تاثیر تمرینات جسمانی و نوروفیدبک بر تعادل بیماران مبتلا به سکته مغزی 95 110 543 FA حدیث صفری کارشناس ارشد/ دانشگاه تبریز مهتا اسکندرنژاد استادیار دانشگاه تبریز 0000-0002-2136-0465 Journal Article 2014 10 20 The aim of this study was to investigate the effects of neurofeedback and physical training on balance in stroke patients. Methods the study was a RCT, the study group was articipants studied six patients who were randomly assigned to 12 sessions of 40 minutes in control physical training and neurofeedback training (group 2) were studied. SMR neurofeedback training was carried out to amplify the wave. The Cawthorne and Cooksey exercises were selected as physical exercises for these patients. In this study, descriptive statistics to preliminary data, the mean and standard deviation of the two-way mixed design ANOVA statistical method and Cohen's d was used for data analysis. The effect size in this study, using a method based on the mean and standard deviation (d Cohen) was calculated. Results showed that neurofeedback and physical training group showed significant improvements in balance, but there was little change in the conventional therapy group. We concluded that neurofeedback and physical therapy as an adjunct to regular physical exercise can speed healing and help improve balance in patients with stroke هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر نوروفیدبک و تمرینات جسمانی بر تعادل بیماران دچار سکته مغزی بود. روش پژوهش حاضر از نوع RCT و مطالعه بین گروهی بود، جامعه مورد مطالعه بیماران سکته مغزی در بازه سنی 35 – 70 سال بودند که از بین آنها 6 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند، و به طور تصادفی در سه گروه کنترل، تمرین جسمانی و نوروفیدبک (هر گروه 2 نفر) قرار گرفتند. دوره درمان 12 جلسه 40 دقیقه‌ای (3روز در هفته) به طول انجامید. تمرین نوروفیدبک با هدف تقویت موج SMR انجام شد. همچنین به منظور تمرینات جسمانی از تمرینات کاوتورن و کوکسی استفاده شد. در این تحقیق از آمار توصیفی به منظور دسته‌بندی اطلاعات، میانگین و انحراف استاندارد و از روش آماریd کوهن و تحلیل واریانس دوطرفه آمیخته برای تجزیه و تحلیل یافته‌های تحقیق استفاده شد. همچنین اندازه اثر در این پژوهش با استفاده از روشی مبتنی بر میانگین و انحراف استاندارد داده‌ها (dکوهن) محاسبه شد. یافته‌ها نشان داد که در گروه نوروفیدبک و تمرین جسمانی بهبود معنی‌داری در تعادل نشان دادند اما در گروه فیزیوتراپی مرسوم تغییر چندانی حاصل نشد. در مجموع می‌توان گفت نوروفیدبک و تمرینات جسمانی می‌‌توانند به عنوان مکمل فیزیوتراپی معمول به تسریع درمان و بهبود تعادل بیماران دچار سکته مغزی کمک کنند. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_543_81448138f5f163ccdba4acc69819f280.pdf