پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 8 25 2016 10 22 Comparing of Two Methods of Practice for Emerging Motor Flexibility in Basketball Free Throw Skill مقایسۀ دو روش مختلف تمرینی برای کمک به انعطاف‌پذیری حرکتی در مهارت پرتاب آزاد بسکتبال 17 28 801 10.22089/mbj.2016.801 FA سوگند پوراقبالی دانشجوی کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه فردوسی مشهد، واحد بین‌الملل حمیدرضا طاهری استاد گروه رفتار حرکتی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-0878-604X علیرضا صابری کاخکی استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-3066-4858 داود فاضلی دانشجوی دکتری رفتار حرکتی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0001-6716-8156 Journal Article 2014 11 23 The purpose of this study was to compare the effect of two methods of practice for developing motor flexibility in basketball free throw. For this purpose, 12 students of Ferdowsi University of Mashhad were selected and randomly divided into two groups (constant and variable). After a pre-test, participants practiced the aforementioned skill. At each trial, the variable group would randomly throw the ball over an obstacle with different height, but the obstacle height was fixed for constant group. After seven consecutive days of practice, participants performed two transfer tests that one of them was similar to the conditions of constant group and the other one was similar to the conditions of variable group. Also, these tests were repeated after a week. The results showed that participants’ performance had a significance improvement during acquisition period. But the results did not show a significant difference between groups in immediate and late transfer tests. It seems that practice with different kinds of a skill does not benefit the development of flexibility in movement.     <strong>هدف از این پژوهش، مقایسۀ دو روش تمرینی برای ایجاد انعطاف­پذیری حرکتی در مهارت پرتاب آزاد بسکتبال می­باشد. بدین­منظور، 12 نفر از دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد انتخاب شدند و به­صورت تصادفی به دو گروه متغیر و ثابت تقسیم گردیدند. شایان­ذکر است که افراد پس از پیش­آزمون به تمرین مهارت مربوطه پرداختند؛ بدین­شکل که گروه متغیر در طول تمرین می­بایست هر بار به­صورت تصادفی توپ را از بالای مانعی با ارتفاع متفاوت پرتاب می­کرد، اما برای گروه ثابت، ارتفاع مانع همواره ثابت بود. علاوه­براین، پس از هفت روز تمرین متوالی، آزمودنی­ها دو آزمون انتقال و یادداری را انجام دادند که یکی مشابه با شرایط گروه ثابت و دیگری مشابه با شرایط گروه متغیر بود. این آزمون­ها یک هفته بعد نیز تکرار شدند. نتایج نشان می­دهد که عملکرد آزمودنی­ها در طول مرحلۀ اکتساب پیشرفت معنا­داری داشته­ است، اما بین گروه­ها در آزمون­های انتقال و یادداری فوری و تأخیری، تفاوت معنا­داری­ مشاهده نمی­شود. به­نظر می­رسد که تمرین گونه­های مختلفی از یک تکلیف، فایده­ای برای ایجاد انعطاف­پذیری در حرکت ندارد.</strong> https://mbj.ssrc.ac.ir/article_801_1905aedab9bf2477edc068a355bba31a.pdf