پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 The Comparison Effects of Individual and Group Competition on Acquisition and Retention of a Sport Skill مقایسة اثر رقابت فردی و گروهی بر اکتساب و یادداری یک مهارت ورزشی 17 32 1632 10.22089/mbj.2017.4303.1510 FA مرتضی محسنی کارشناسی‌ارشد رفتار حرکتی ، دانشگاه اصفهان احمدرضا موحدی استاد رفتار حرکتی، دانشگاه اصفهان 0000-0002-2313-4752 مهدی رافعی بروجنی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه اصفهان 0000-0001-8139-6139 Journal Article 2017 06 10 It is well documented that competition can affect performance in sports. However, investigators have not studied the effects of types of competition on learning sport skills. The main purpose of the present study was to compare theeffects of individual and group competition on acquisition and retention of volleyball serve. A total of forty male adolescents (age ranged from (16 to 18) were divided into either an individual or group competition groups. The participants were novitiate in volleyball. Based on the task pre-test scores, participants were required to exercise the task either in individual or group competition environments. The AAHPERD volleyball serve test (1984) was used to measure the task performance. The participants of the two experimental groups exercised the task for 10 sessions. Pretest, acquisition tests and retention tests were taken at pre intervention, acquisition, and post intervention times respectively. For analyzing data, independent sample t test and repeated measures analysis of variance were used. The results showed that the performance of the two groups was found to be similar across acquisition phase while a between group significant difference was found at immediate and delay retention phase in terms of the skill performance. The results also showed that the performance of group competition participants was better than the performance of individual competition participants. We suggest that teachers and instructors use the results of the present study to decide on the type of competitive environment for teaching volleyball serve to adolescent male students. ازبین شیوههای مختلف رقابت، مطالعات متعددی آثار نسبی رقابت فردی و گروهی را بر تکالیف شناختی، بهبود تصمیمگیری و اجرای مهارتهای ورزشی بررسی کردهاند؛ باوجوداین، آثار انواع مختلف رقابت بر یادگیری مهارتهای ورزشی بررسی نشده است. هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر، مقایسة آثار رقابت فردی و گروهی بر اکتساب و یادداری سرویس چکشی والیبال بود. تعداد 40 دانشآموز دورة متوسطة دوم (18-16 سال) که تجربهای در این مهارت نداشتند، بهصورت دردسترس انتخاب شدند. با توجه به نمرات پیشآزمون، شرکتکنندگان به دو محیط رقابت فردی و گروهی تقسیم شدند. شرکتکنندگان هر دو گروه تکلیف را در 10 جلسه تمرین کردند. پیش‌آزمون قبل از مداخله، آزمونهای اکتساب در مرحلة اکتساب و آزمون‌های یادداری فوری و تأخیری بعد از مداخله اجرا شدند. برای اندازه‌گیری اجرای شرکت‌کنندگان از آزمون سرویس والیبال ایفرد (1984) استفاده شد. برای تحلیل‌دادهها، آزمون تی نمونههای مستقل و آزمون تحلیل واریانس با تکرار سنجش در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد که در مرحلة اکتساب بین گروه‌های موردمطالعه تفاوت معناداری وجود نداشت؛ اما در مرحلة یادداری، میانگین امتیازهای گروه رقابت گروهی به‌طور معناداری بهتر از گروه رقابت فردی بود. بنابر نتایج پژوهش میتوان اذعان کرد که یادگیری سرویس چکشی والیبال در محیط رقابت گروهی نسبت به رقابت فردی بهتر است. معلمان و مربیان میتوانند برای استفاده از نوع رقابت در محیط تمرین برای آموزش سرویس والیبال به دانش‌آموزان نوجوان، به یافته‌های این پژوهش توجه نمایند

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1632_0771fc6f0f4b1d7d1bb73bbbe14e0e31.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 The Validity and Reliability of Ulrich – 3rd (TGMD-3) with Visual Support among Autism Boys تعیین روایی و پایایی آزمون اولریخ ـ سه (TGMD-3) با حمایت بینایی در پسران با اختلال اتیسم 33 52 1508 10.22089/mbj.2018.6220.1706 FA مهران سلیمانی استادیار روان‌شناسی بالینی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران جلال دهقانی زاده استادیار رفتارحرکتی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-9324-3444 الهام دانشیار دانشجوی دکترای رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران پریسا پارسافر دکترای رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2018 08 06 The Test of Gross Motor Development – 3rd Edition (Ulrich, 2016) has been suggested in the autism spectrum with visual support, in this study, standardization in healthy boys and autism has been investigated. The strategy, design, and method of the research were descriptive-normative, cross-sectional and clinical. The samples of research were 160 children with an average age of 7.73 ± 3.09 from 3-10-year-old boys in Urmia that 80 boys with autism spectrum disorder and 80 boys were normal and had no disorder or developmental- delay. The data collection tool was TGMD-3 test with the visual support that evaluated children's fundamental skills in the age range of 3 to 10 years. This test consists of six locomotion and seven ball skills. The reliability of the test by Cronbach's alpha, the interrater reliability, the intrarater reliability, and the retest showed that the TGMD-3 test in healthy boys and TGMD-3 with vision support in children with autism is a lasting tool. The validity of the test was also evaluated by comparing the raw scores of healthy and autism children, confirmatory factor analysis and age correlation with the gross motor function of children. Healthy children had a significant superiority in motor function compared to children with autism, and the motor function of autism children with visual support was significantly improved compared with the test without visual support. Finally, the association between age and locomotion subtest, ball skill and the total raw score of both the autism and healthy children was confirmed and in locomotion subtest in the test with visual support was obtained at a very low level. The Test of Gross Motor Development – 3rd Edition as a valid and reliable test in healthy and autistic children in 3-10age range has the credibility and reliability of evaluation and use. آزمون رشد حرکتی درشت نسخة سه (اولریخ، 2016) برای طیف اتیسم همراه با حمایت بینایی پیشنهاد شده است که در مطالعة حاضر، هنجاریابی این آزمون در پسران سالم و در پسران با اختلال طیف اتیسم ارزیابی شد. پژوهش حاضر، توصیفی- هنجاری و طرح پژوهش، مقطعی و بالینی بود. نمونة آماری 160 پسر سه تا 10 سال شهر ارومیه با میانگین سنی 09/3 ± 73/7 بودند که 80 نفر با اختلال اتیسم و 80 نفر سالم و بدون اختلال یا بدون تأخیر رشدی- حرکتی بودند. ابزار جمعآوری دادهها، آزمون اولریخ- سه با حمایت بینایی بود که مهارتهای بنیادی کودکان را در دامنة سنی سه تا10 سال ارزیابی میکند. آزمون شامل شش مهارت جابه‌جایی و هفت مهارت توپی بود. بررسی پایایی آزمون ازطریق آلفای کرونباخ، پایایی بینارزیاب، پایایی درونارزیاب و بازآزمایی نشان داد که آزمون اولریخ- سه در پسران سالم و اولریخ- سه با حمایت بینایی در کودکان با اختلال اتیسم ابزاری پایا است. روایی آزمون نیز ازطریق مقایسة نمره‌های کودکان سالم و کودکان با اختلال اتیسم و بررسی همبستگی سن با عملکرد حرکتی درشت ارزیابی شد. کودکان سالم در عملکرد حرکتی نسبت به کودکان با اختلال اتیسم برتری داشتند و عملکرد حرکتی کودکان با اختلال اتیسم با حمایت بینایی نسبت به آزمون بدون حمایت بینایی، بهبود داشت. ارتباط بین سن و خردهمقیاس جابه‌جایی، مهارت توپی و نمرة کل در کودکان با اختلال اتیسم و سالم تأیید شد و در خردهمقیاس جابه‌جایی در آزمون با حمایت بینایی بسیار کم بود. آزمون رشد حرکتی درشت نسخة سه، به‌عنوان آزمونی روا و پایا در کودکان سالم و در کودکان با اختلال اتیسم در بازة سنی سه تا 10 سال اعتبار و اطمینان ارزیابی را دارد و می‌تواند استفاده شود.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1508_ebd6d2f5d60ff9afaeda1a81fc53e2d0.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 The Effect of Quiet Eye Training on Learning Skills of Table Tennis اثر تمرین‌های چشم ساکن بر یادگیری مهارت‌های تنیس روی میز 53 68 1510 10.22089/mbj.2019.6255.1708 FA فهیمه تقی زاده دانشجوی دکترای رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه فاطمه سادات حسینی دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه 0000-0002-6640-4644 محسن بهنام استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2018 08 12 The main purpose of this study was to investigate the efficiency of quiet eye training practices on the learning skills of table tennis. For this purpose, 28 novice players were randomly placed in two Control and Experimental groups. The Control group participants attended 12 sessions of usual table tennis training practices, whereas the Experimental group had one specialized training session on quiet eye technique, along with 12 sessions of usual exercises focused on quiet eye training. The results demonstrated that the visual factors and performance accuracy of the participants attending the Experimental group significantly improved throughout all skills. The average performance accuracy, respectively in serve and return of serve, was calculated at M=7.1, M= 3.2 for Control group and M=10.2, M= 6.3 for Experimental group. Findings of the present study support research literature in this context, acknowledging that quiet eye training practices, compared to typical table tennis practices, accelerate acquisition of skills for the beginners. They further provide basic evidence suggesting that short-term quiet eye practice protocols can leave long-term effects. هدف از انجام این مطالعه، بررسی کارآمدی تمرین‌های چشم ساکن در یادگیری مهارت‌های تنیس روی میز بود. بدین‌منظور، 28 بازیکن مبتدی به‌طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. گروه کنترل 12 جلسه تمرین‌های رایج و گروه تجربی یک جلسه تمرین‌های چشم ساکن و 12 جلسه تمرین‌های رایج با تمرکز بر تمرین‌های چشم ساکن را انجام دادند. نتایج نشان داد که گروه تجربی در فاکتورهای بینایی و دقت عملکرد در تمام مهارت‌ها بهبود یافتند و میانگین دقت عملکرد در گروه کنترل (7.1= M، 3.2 = M) و تجربی (10.2 = M، 6.3 = M) به‌ترتیب در اجرای سرویس و دریافت سرویس بود. یافته‌های مطالعة حاضر از ادبیات پژوهشی دراین‌زمینه حمایت می‌کنند که تمرین‌های چشم ساکن در مقایسه با تمرین‌های رایج، اکتساب مهارت در افراد مبتدی را سرعت می‌بخشند و شواهد اولیه‌ نشان می‌دهند که پروتکل‌های تمرینی چشم ساکن مختصر می‌توانند تأثیر تمرینی بلندمدت داشته باشند.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1510_41a60377ba920919939d83326ebee5a1.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 Identifying Self-Organization Maps in the Iranian National Soccer Team from the Perspective of Social Networking Theory: An Analysis of the offensive Performance in the 2018 World Cup Matches شناسایی نقشه‌های خودسازمانی در تیم ملی فوتبال ایران از دیدگاه نظریة شبکه‌های اجتماعی: تحلیلی بر عملکرد هجومی در مسابقات جام جهانی 2018 روسیه 69 86 1509 10.22089/mbj.2018.6279.1710 FA محسن محمدی دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی علی شریف نژاد استادیار بیومکانیک ورزشی، پژوهشگاه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی عباس بهرام استاد رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی 0000-0003-3430-4777 Journal Article 2018 08 18 The purpose of this study was to use a new method based on social networking techniques to identify self-organizing maps in football teams. The research approach was observational. Based on the data extracted from the FIFA site, after each game, network indicators were organized at two levels of micro and macro, and three official matches of the national football team of Iran were analyzed in the 2018 World Cup. Based on Available Data The network indicators were organized at two levels of micro and macro, and three official matches of the Iranian national team were analyzed in the 2018 World Cup. A total of 517 offensive phases were analyzed in three games. For each attacking phase, a series of proximity matrices was created, which analyzed the density, clustering and game center based on the relative position of the player in the field at two levels using the Nod XL software. The results provided explanations for the tactical performance and features of the Iranian national team networks in these games, and low levels of density and clustering coefficients indicated weak tactical solutions in the offensive phase. The result is a comprehensive explanation for the tactical team performance. Iran nationalized in these games. In general, the findings of this study provide operational strategies that can be used to examine the structure of the team network and its indicators in football teams, and to educate the instructors in understanding the characteristics of teamwork, improving decision making during the match, and providing a protocol Appropriate training exercises. هدف از انجام پژوهش حاضر، استفاده از روشی نوین مبتنی‌بر تکنیک‌های شبکه‌های اجتماعی برای شناسایی نقشه‌های خودسازمانی در تیم‌های فوتبال بود. نوع پژوهش مشاهده‌ای بود و براساس داده‌های استخراج‌شده از سایت فیفا، بعد از هر بازی شاخص‌هایشبکه در دو سطح میکرو و ماکرو سازمان‌دهی ‌شدند و سه بازی رسمی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2018 تحلیل شدند. درمجموع، 517 فاز هجومی در سه بازی تحلیل شدند. برای هر فاز هجومی یک سری ماتریکس‌های مجاورت ایجاد شدند که براین‌اساس، مقادیر چگالی، ضریب خوشه‌بندی و مرکزیت بازی براساس موقعیت نسبی بازیکن در زمین در دو سطح با استـفـاده از نـرم‌افـزار Nod XL تحلیل شدند. نتایج حاصل توضیحی را برای عملکرد تاکتیکی و ویژگی‌های شبکه‌های تیم ملی ایران در این بازی‌ها فراهم کرد و مقادیر پایین چگالی و ضریب خوشه‌بندی بر وجود راه‌حل‌های تاکتیکی ضعیف در فاز هجومی دلالت داشتند. به‌طورکلی، یافته‌های این پژوهش راهبردهایی عملیاتی را فراهم می‌کنند که بتوان ازطریق آن‌ها ساختار شبکة تیمی و شاخص‌های آن را در تیم‌های فوتبال بررسی کرد و بتوان به مربیان در درک ویژگی‌های رفتار تیمی، بهبود تصمیم‌گیری درحین مسابقه و ارائة پروتکل‌های تمرینی مناسب کمک کرد.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1509_1cd3882394520876dc88d1472aa2a93f.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 Comparison of Visual Impairments and Motor Problems between Children 3-7 Age Preterm and Term مقایسة اختلالات بینایی و مشکلات حرکتی دربین کودکان زودرس و سالم سه تا هفت سال 87 106 1630 10.22089/mbj.2019.6540.1729 FA علی عباس زاده دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عبدالله قاسمی استادیار رفتار حرکتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0001-7113-6894 علی حیرانی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران مهشید زارع زاده استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران Journal Article 2018 10 22 Birth weight is one of the important indicators of neonatal health and is considered best way to measure gestation outcomes. The purpose of this study was to compare visual impairments and motor problems between children 3-7 age with very low, extremely low and term birth weight. The participants of this study were 128 children with very low, extremely low and term birth weight, who were selected as available. The MABC-2 test was used evaluated motor performances and visual functions such as visual acuity, contrast sensitivity, Stereo acuity, Strabismus, nystagmus, Accommodation, convergence and visual perception measuring by a paediatric ophthalmologist. Results multivariate analysis of variance and Bonferroni post hoc test demonstrated that there is a significant difference between motor function in the three groups of children (P=0.001). There was no significant difference between visual function of the three groups (P=0.051). Therefore, results showed that visual and motor disorders in preterm children is higher compared to term children population, so the first step is more clinical knowledge. وزنهنگامتولدازشاخصهایمهمسلامتنوزادانو بهترینروش سنجش پیامدبارداری درنظرگرفتهمیشود. هدف از انجام مطالعة حاضر، مقایسة اختلالات بینایی و مشکلات حرکتی دربین کودکان سه تا هفت سال با وزن خیلی کم تولد، وزن بسیار کم تولد و سالم بود. شرکتکنندگان این پژوهش 128 کودک با وزن تولد بسیار کم، خیلی کم و سالم بودند که به‌صورت دردسترس انتخاب شدند. از آزمون مجموعة ارزیابی حرکتی کودکان- ویرایش دوم برای سنجش عملکرد حرکتی استفاده شد. همچنین، یک چشم‌پزشک اطفال کارکردهای بینایی شامل تیزی بینایی، حساسیت تقابلی، دید سه‌بعدی، انحراف چشم، نیستاگموس، انطباق‌پذیری، همگرایی و ادراک بینایی کودکان را ارزیابی کرد. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که بین عملکرد حرکتی سه گروه کودک تفاوت معناداری وجود داشت (0.001 = P). بین عملکرد بینایی سه گروه تفاوت معناداری وجود نداشت(0.051 = P). براساس نتایج، اختلالات بینایی و حرکتی در کودکان زودرس در مقایسه با جمعیت سالم بیشتر هستند؛ بنابراین، اولین گام شناخت بیشتر بالینی کودکان است.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1630_46031b3d04dc90994ca317a7c55c4289.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 Content Analysis and Comparison of Iranian Journals in Motor Behavior and Sport Psychology Domains تحلیل محتوا و مقایسة نشریه‌های تخصصی در حوزه رفتار حرکتی و روان‌شناسی ورزشی ایران 107 134 1511 10.22089/mbj.2019.6625.1735 FA ملیحه نعیمی کیا استادیار رفتار حرکتی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران امین غلامی استادیار رفتار حرکتی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران 0000-0003-1915-3974 معصومه هلالی زاده استادیار فیزیولوژی ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران سعید آهار دانشجوی دکترای رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0003-4336-3832 راضیه ایرانی مدیر داخلی نشریات، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران Journal Article 2018 11 06 The purpose of this study was to analyze the content of papers in scientific journals of motor behavior and sport psychology in Iran from 2009 to 2017. The present study was an applied research and content analysis method. In this study, a total of 814 papers have been reviewed in six different journals.For this purpose, content analysis was done quantitatively and in terms of subject matter dispersion. After referring to archived published journals and the entry of some raw data in the coding sheet, descriptive statistics were calculated using SPSS software and frequency distribution tables were created. The results showed that the Journal of Motor Behavior with the highest number 28% and the Journal of Sport Management Research and Motor Behavior 5.7% had the lowest number of papers. It was observed Sports Psychology Studies Journal had the shortest review processes3.50±2.227 months). The authors of the papers were mostly men 70.9% in PhD degree 11.8% with assistant professor position 20.5%, and motor behavior field 71.4%. We also found that most of the papers have been published in sport psychology domain and motor learning domain was in the second position. Less attention has been paid in paper publications to the motor and control development domains. Meanwhile, topic of emotion 13.3% was the most respected by researchers to study. In the reviewed papers, most of subjects were non-athlete and in terms of skill level they were beginner and only 7.2% were elite. Most of papers were about "health". The major statistical samples of the papers were human, young and healthy subjects, and only 12.5% of the subjects had disabilities. The results showed that English language references were used more than Persian sources in the papers. The highest self-citations of the journal were in the Journal of Motor Learning and development -Sport (124 self-citations) and the most self-citation of the author was related to the Journal of Motor Behavior (146 self-citations). Most researches were practical and used semi-experimental research method. It was also found that Tehran University (477 cases) has the largest share of papers among participating academic institutions. little attention has been paid to community of the elderly and the disables, as well as the imbalance of studies conducted in various areas of motor behavior, the identification of research priorities based on the need-assessment in various journals and informing researchers can be a step towards the elimination of scientific and research deficiencies. The lack of qualitative research, the lack of interdisciplinary studies, the low share of associate and full professors in paper publication, the low tendency for research work on motor control and development domains and low focus on children and the elderly as a research sample are some important weaknesses and limitations in reviewed papers. هدف از انجام مطالعۀ حاضر، تحلیل محتواى مقاله‌های نشریه‌های علمی-پژوهشى داخل کشور در حوزة رفتار حرکتی و روان‌شناسی ورزشی منتشرشده در سال‌هاى 1388 تا 1395 بود. پژوهش حاضر ازنوع کاربردى و روش پژوهش، تحلیل محتوا بود. در این مطالعه، درمجموع، 814 مقاله در شش نشریة مختلف بررسی شدند. پس از مراجعه به نسخة بایگانی شماره ‏های منتشرشده از نشریه‌ها و ورود داده ‏های کمّی خام در برگة کدگذاری، شاخص‏ های آماری توصیفی ازطریق نرم ‏افزار اس.پی.اس.اس. محاسبه شدند و جدول‏ های توزیع فراوانی تنظیم شدند. نتایج نشان داد که نشریة رفتار حرکتی با 28 درصد بیشترین تعداد و نشریة پژوهش‌نامة مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی با 7/5 درصد کمترین مقاله‌ را داشتند. مشاهده شد که کمترین زمان پذیرش مقاله‌ها به نشریة مطالعات روان‌شناسی ورزشی با میانگین 227/2 ± 50/3 ماه مربوط بود. نویسندگان مرد با 9/70 درصد، نویسندگان دانشجوی دکتری با 8/11 درصد، نویسندگان با رتبۀ علمی استادیار با 5/20 درصد و نویسندگان گرایش رفتار حرکتی با 4/71 درصد، بیشتر نویسندگان مقاله‌ها بودند. همچنین، مشخص شد که عمدة مقاله‌ها با موضوع روان‌شناسی ورزشی و بعد از آن، با موضوع یادگیری حرکتی منتشر شده‌اند و به حیطة رشد و کنترل حرکتی کمتر پرداخته شده است. دراین‌میان، مقولة هیجان‌ها (3/13 درصد) بیشتر از سایر موارد موردتوجه پژوهشگران بود. در مقاله‌های موردبررسی، عمدة آزمودنی ها غیرورزشکار و ازنظر سطح مهارت، «مبتدی» بودند و فقط 2/7 درصد در دستة «نخبه» قرار داشتند. همچنین، بیشتر مقاله‌ها در حوزة «سلامت» انجام شده بودند. نمونههای انسانی، جوان و سالم اغلب نمونة آماری مقاله‌ها را تشکیل میدادند و فقط در 5/12 درصد از مقاله‌ها،آزمودنی‌ها مبتلابه کم‌توانی بودند. نتایج نشان داد که در مقاله‌ها از منابع انگلیسی بیشتر از منابع فارسی استفاده شده بود. همچنین، بیشترین خوداستنادی نشریه در نشریة رشد و یادگیری حرکتی- ورزشی (124 مورد) و بیشترین خوداستنادی نویسنده به نشریة رفتار حرکتی (146 مورد) مربوط بود. اغلب پژوهش‌ها ازنوع کاربردی بودند و از روش پژوهش نیمه‌تجربی استفاده شده بود. همچنین، مشخص شد که دانشگاه تهران با 477 مورد، بیشترین سهم از مقاله‌ها را دربین نهادهای علمی مشارکت‌کننده به‌خود اختصاص داده است.براساس یافته‏های پژوهش می‏توان نتیجه‏گیری کرد که با توجه به بی‌توجهی به جامعة سالمندان و افراد کم‌توان و همچنین، نبود توازن در مطالعات انجام‌شده در حیطه ‏های گوناگون رفتار حرکتی، تعیین اولویت‏ های پژوهشی براساس نیازسنجی در نشریه های مختلف و اطلاع‌رسانی به پژوهشگران می‌تواند گامی درجهت رفع کمبودها و خلأهای علمی و پژوهشی باشد. کمبود پژوهش‌های کیفی، کمبود مشارکت علمی بین‌رشته‌ای دربین نویسندگان مقاله‌ها، سهم کم دانشیاران و استادان درزمینة تولید مقاله‌ها، تمایل اندک به انجام پژوهش درزمینة رشد و کنترل حرکتی و بهره گیری کم از گروه سنی کودک و سالمند به‌عنوان نمونة پژوهش، از نقاط‌ ضعف و محدودیت های مهم درخور اشاره هستند.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1511_ebb71045453f38676c40deb9864f811d.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 Mental Fatigue Impair the Effect of Feedback to Successful Trials in Motor Learning خستگی ذهنی اثر بازخورد به کوشش‌های موفق در یادگیری حرکتی را تخریب می‌کند 135 150 1707 10.22089/mbj.2019.7085.1777 FA میلاد خجسته مقنی دانشجوی کارشناسی‌ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه حکیم سبزواری رسول زیدآبادی استادیار رفتارحرکتی، دانشگاه حکیم سبزواری 0000-0001-9132-2475 محمدرضا شهابی کاسب استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه حکیم سبزواری ایمان بحرینی بروجنی دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2019 02 08 Mental fatigue is a psychological state created by long periods of cognitive activity. The effect of mental fatigue on learning of motor skills has been less studied. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of mental fatigue on the effectiveness of feedback to successful trials in learning of force production task. For this purpose, 44 non-athlete male students (18-25 years) were divided into four groups based on mental fatigue and type of feedback. Stroop test was used to create mental fatigue. MFI and VAS questionnaires were used to ensure that mental fatigue was created. At the acquisition phase, all participants in 12 block of six trials to produce criterion power. Immediate retention tests and transfer test 1, 10 minutes later and transfer test 2 was performed 24 hours after acquisition phase without feedback. To analyze the data, mixed ANOVA with repeated measures for the acquisition phase, and two-way analysis of variance were used in retention and transfer tests. The findings of this study showed that in the acquisition phase, the effect of blocks was significant and all groups have significantly improved during the acquisition phase. The results of retention and transference tests showed that the main effect of mental fatigue was significant, but the main effect of feedback and interaction of mental fatigue with feedback were not significant (except in the retention test). These findings suggested that mental fatigue may lead to the loss of benefits of feedback to successful trials and decrease of motor learning. خستگی ذهنی یک حالت روان‌شناختی است که به‌وسیلة دوره‌های طولانی فعالیت‌های شناختی ایجاد می‌شود. تأثیر خستگی ذهنی بر اجرای مهارت‌های حرکتی شناخته ‌شده است؛ اما تأثیر آن بر یادگیری مهارت‌های حرکتی کمتر بررسی ‌شده است؛ براین‌اساس، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نقش خستگی ذهنی بر اثربخشی بازخورد به کوشش‌های موفق در یادگیری تکلیف تولید نیرو بود. بدین‌منظور، ۴۴ پسر غیرورزشکار (۲۵-۱۸ سال) براساس خستگی ذهنی و نوع بازخوردبه چهار گروه تقسیم شدند. برای ایجاد خستگی ذهنی از نرم‌افزار استروپ استفاده شد و برای اطمینان از وقوع خستگی ذهنی از پرسش‌نامه‌های چند بعدی سنجش خستگی و مقیاس خودگزارشی بینایی استفاده شد. شرکت‌کنندگان در مرحلة اکتساب در ۱۲ دستة شش‌کوششی به تولید نیروی ملاک پرداختند. آزمون‌های یادداری فوری و انتقال یک، ۱۰ دقیقه بعد و آزمون انتقال دو، ۲۴ ساعت بعد از مرحلة اکتساب و بدون ارائة بازخورد اجرا شدند. برای تحلیل داده‌ها در مرحلة اکتساب، از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری‌های مکرر و در آزمون‌های یادداری و انتقال، از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه استفاده شد. یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که در مرحلة اکتسابفقط اثر بلوک‌های تمرینی معنا‌دار بودو تمام گروه‌ها درطی مرحلة اکتساب به‌صورت مشابهی پیشرفت معنا‌دار داشتند. نتایج آزمون‌های یادداری و انتقال نیز نشان داد که اثر اصلی خستگی ذهنی معنا‌دار بود؛ اما اثر اصلی بازخورد و تعامل خستگی ذهنی با بازخورد (به‌جز در آزمون یادداری) معنا‌دار نبود. یافته‌ها نشان می‌دهد که احتمالاً خستگی ذهنی موجب ازبین‌رفتن مزایای بازخورد به کوشش‌های موفق و کاهش یادگیری می‌شود.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1707_02f039058bd48307e6f653a2005c9dd2.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 11 37 2019 10 23 The Effect of Visual Illusion on Motor Learning of Golf Putting and Self-efficacy in Older Adults اثر توهم بینایی بر یادگیری حرکتی ضربة پات‌گلف و خودکارآمدی در سالمندان 151 166 1733 10.22089/mbj.2019.7149.1783 FA نسرین طحان کارشناسی‌ارشد رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران اسماعیل صائمی استادیار رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-2265-9482 رسول عابدان زاده استادیار رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-3629-8465 Journal Article 2019 02 27 Research on the effect of visual illusion on motor learning and the self-efficacy of children and adults has shown positive results. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of visual illusion on learning of golf putting and self-efficacy in older adults. In this semi-experimental study, 22 older adults with mean age of 62.72 ± 1.77 years were selected through convenience sampling and randomly divided into two groups: large visual illusion (11) and small visual illusion (11). The participants completed a 2-meter distance golf putting task at pre-test stages (10 trials), acquisition (50 trials; 5 blocks of 10 trials), retention (10 trials), and transfer (10 trials; from a new 2.5 meter) they did. Participants' motor learning was recorded as a radial error in golf putting task. The Bandura self-efficacy questionnaire was used to measure self-efficacy. The results of Mixed ANOVA and t-test showed that although there is no difference between the two types of vision illusion in the acquisition and transfer phase, however, in the retention phase, there is a significant difference between tow visual illusion groups, and the large visual illusion group rather than the small visual illusion group (p≤0.05) resulted in improved motor learning. Also, the results of Mixed ANOVA showed an improvement in self-efficacy in both groups, however, no significant difference was found between the self-efficacy of the two groups. According to the findings of the present study, it can be concluded that older adults, like other age groups, show more motor learning in skills such as golf putting task in large visual illusion conditions. The probable cause of this improvement is an increase in enhanced expectancies in large visual illusion condition. پژوهش‌های انجام‌شده درزمینة تأثیر توهم بینایی بر یادگیری حرکتی و خودکارآمدی کودکان و بزرگسالان نتایج مثبتی در برداشته‌اند؛ ازاینرو، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر توهم بینایی بر یادگیری ضربة پات‌گلف و خودکارآمدی در سالمندان بود. در این مطالعة نیمه تجربی، 22 سالمند با میانگین سنی 77/1 ± 77/62 سال به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفی به دو گروه مساوی توهم بینایی بزرگ و توهم بینایی کوچک تقسیم شدند. شرکتکنندگان تکلیف ضربة پات‌گلف را از فاصلة دومتری در مراحل پیشآزمون (10 کوشش)، اکتساب (50 کوشش شامل پنج بلوک 10 کوششی)، یادداری (10 کوشش) و انتقال (10 کوشش، از فاصلة جدید 5/2 متری) انجام دادند. یادگیری حرکتی شرکتکنندگان به‌صورت خطای شعاعی ضربات پات‌گلف ثبت شد. همچنین، از پرسش‌نامة خودکارآمدی بندورابرای سنجش خودکارآمدی استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب و آزمون تی نشان داد که بین دو نوع توهم بینایی در مرحلة اکتساب و انتقال مهارت پات‌گلف تفاوت وجود نداشت؛ اما در مرحلة یادداری، بین یادگیری دو نوع توهم بینایی تفاوت معنادار وجود داشت (0.05 ≥ P) و توهم بینایی بزرگ نسبت به توهم بینایی کوچک به بهبود یادگیری حرکتی منجر شد. بهبود خودکارآمدی در هر دو گروه نشان داده شد؛ اما بین خودکارآمدی دو گروه تفاوت معنادار مشاهده نشد (P ˃ 0.05). براساس یافتههای مطالعة حاضر می‌توان نتیجهگیری کرد که سالمندان همانند سایر گروههای سنی، در شرایط توهم بینایی بزرگ، بهبود یادگیری حرکتی را در مهارتهایی نظیر ضربة پات‌گلف تجربه می‌کنند. دلیل احتمالی این بهبود می‌تواند افزایش امیدواری تقویت‌شده در شرایط توهم بینایی بزرگ باشد.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1733_4fa53be91b4933d536748a60458b9797.pdf