پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 The Effect of Physical Activity with Different Levels of Cognitive Load on the Cingulate Cortex's Brain Waves اثر فعالیت بدنی با سطوح متفاوت بار شناختی بر امواج مغزی قشر سینگولیت 17 36 1654 10.22089/mbj.2019.5244.1613 FA مهتا اسکندرنژاد دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز 0000-0002-2136-0465 فهیمه رضائی دانشجوی دکتری رفتارحرکتی، دانشگاه ارومیه Journal Article 2017 12 17 Physical and cognitive activities have positive effects on cognitive functions, but have been rarely applied in combination with each other. Therefore, the aim of present study was to investigate the effect of physical activity with different levels of cognitive load on the cingulate cortex's brain waves. The present study is semi-experimental. 30 sedentary female students with an average age 22.63 ± 1.92 years were selected by convenience sampling and equally divided into three groups (physical activity without cognitive load, physical activity with cognitive load and control). The experimental groups practiced specific training program for 16 sessions, but the control group performed their daily activities. Brain waves, before and after the training program, was recorded using EEG device in resting position and with open eyes. Fz, Cz and Pz data in the Delta, Theta, Alpha and Beta brain waves were analyzed using MANCOVA and Bonferroni post-hoc test in the significant level of 0.05. The results showed a significant decrease for Delta brain wave in Fz and a significant increase for Alpha brain wave in Pz among participants into both experimental groups. On the other hand, there was no significant difference between the effects of physical activity with and without cognitive load on the cingulate cortex's brain waves. According to the findings of the present study, physical activity with and without cognitive load could possibly provide the conditions for stimulation of neurons in the cingulate cortex, which may lead to adaptation in the nervous system. فعالیت­های بدنی و شناختی اثرهای مثبتی بر عملکردهای شناختی دارند، اما به­ندرت در ترکیب با یکدیگر استفاده شده­اند؛ ازاین رو، مطالعۀ حاضر با هدف بررسی اثر فعالیت بدنی با سطوح متفاوت بار شناختی بر امواج مغزی قشر سینگولیت انجام شد. در این پژوهش نیمه­تجربی، 30 دانشجوی دختر کم­تحرک با متوسط سنی 92/1 ± 63/22 سال به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند و براساس جایگزینی تصادفی در سه گروه 10 نفره (فعالیت بدنی بدون بار شناختی، فعالیت بدنی با بار شناختی و کنترل) قرار گرفتند. نمونه­های دو گروه تجربی به­مدت 16 جلسه در برنامۀ تمرینی مخصوص به گروه خود قرار گرفتند، اما گروه کنترل به فعالیت روزانۀ خود پرداختند. قبل و بعد از برنامۀ تمرینی، امواج مغزی با استفاده از دستگاه EEG در حالت استراحت و با چشمان باز ثبت شد و داده­های نواحی Fz، Cz و Pz در امواج مغزی دلتا، تتا، آلفا و بتا با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شد.نتایج نشان داد که موج مغزی دلتا در ناحیۀ Fz کاهش یافت و موج مغزی آلفا در ناحیۀ Pz از نظر آماری افزایش معناداری در شرکت‌کنندگان هر دو گروه آزمایش داشت، اما تفاوت معناداری بین اثرگذاری فعالیت بدنی با و بدون بار شناختی بر امواج مغزی قشر سینگولیت مشاهده نشد. براساس یافته­های این مطالعه، بهره­گیری از هر نوع فعالیت بدنی (با و بدون بار شناختی)، احتمالاً بتواند شرایط تحریک نورون­ها را در سطح قشر سینگولیت مغز فراهم آورد و باعث ایجاد سازگاری­هایی در دستگاه عصبی شود. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1654_9d2682367c3935defcb1f9e247a97c0d.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 The Effects of Based on Error Learning and Practice Variability on Performance Accuracy and Mental Effort تأثیر یادگیری مبتنی ‌بر آزمون-خطا و تغییرپذیری تمرین بر تلاش ذهنی و عملکرد پرتابی 37 50 1661 10.22089/mbj.2019.6041.1693 FA ولی اله کاشانی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه سمنان 0000-0002-0570-7764 مروارید مؤمن زاده کارشناسی‌ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج ژاله باقرلی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج Journal Article 2018 07 01 The use of mental effort in variable practice and errorless training is different, as the reason for the increase in learning skills increase the error in the variable practice, while the optimal result of the practice in the errorless practice is due to the reduction of mental effort in it. The aim of this study was investigating the effect of cognitive effort in variability of practice and implicit learning using both of these learning methods on a complex task and under equal conditions of a cognitive secondary task. For this reason, 72 students were divided to six groups with 12 persons per each group of errorless-variable, errorful-variable, errorless-constant, errorful-constant, control-constant, control-variable. All groups in pre-test, three practice days, acquisition, retention and secondary transfer tests. Participants of errorful-variable group practiced in distances of 3.5, 3.25, 3, 2.75, 2.5 meters respectively, errorless-variable group practiced in the same and conversely distances, while errorless-constant, errorful-constant and control-constant only practiced in 2.5, 3.5 and 3 meters, respectively and control-variable practiced randomly all the distances. For analyzing of throwing accuracy, mixed Variance analysis (3*3) (group*day) in acquisition stage and (3*4) (group*test) in test stage were used with significant level of 0.05. In retention test, there were significant differences between errorless-variable and errorful-variable (P=0.001), errorful-constant (P=0.002) and control-constant (P=0.006). In transfer test, there were significant differences between errorless-variable and errorful-variable (P=0.001), errorful-constant (P=0.0001) and control-constant (P=0.002). Finally, it was concluded that errorless and control-variable practice methods can be suggested to trainers, Therapist for teaching of motor skills. استفاده از تلاش ذهنی در تمرین متغیر و تمرین کم‌خطا از یکدیگر متفاوت است؛ به‌صورتی‌که دلیل افزایش یادگیری مهارت را افزایش خطا در تمرین متغیر می‎دانند؛ درحالی‌که نتیجة بهینة عملکرد در تمرین کم‌خطا به‎خاطر کاهش تلاش ذهنی در آن است؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تناقض اثر تلاش شناختی در تغییرپذیری تمرین و یادگیری پنهان با به‌کارگیری هر دو روش یادگیری بر یک تکلیف پیچیدة یکسان و در شرایط یکسان تکلیف ثانویة شناختی بود. بدین‌منظور، 72 دانشجو به شش گروه 12 نفری کم‌خطا-متغیر، پرخطا-متغیر، کم‌خطا-ثابت، پرخطا-ثابت، کنترل-ثابت و کنترل-متغیر تقسیم شدند. تمامی گروه‌ها در پیش‌آزمون، سه روز تمرینی، آزمون‌های اکتساب، یادداری و انتقال ثانویه شرکت کردند. شرکت‌کنندگان گروه پرخطا-متغیر به‌ترتیب از فواصل 5/3، 25/3 ،3، 75/2 و 5/2 متری و گروه کم‌خطا-متغیر به‌طور برعکس در همین فواصل تمرین کردند؛ درحالی‌که گروه کم‌خطا-ثابت فقط از فاصلة 5/2متری، گروه پرخطا-ثابت فقط از فاصلة 5/3 متری، گروه کنترل ثابت از فاصلة سه‌متری و گروه کنترل-متغیر تمامی فواصل را به‌طور تصادفی تمرین کردند. برای تحلیل دقت پرتاب در مراحل اکتساب از تحلیل واریانس مختلط (3 * 3) (گروه * روز)، در مراحل آزمون از تحلیل واریانس مختلط (3 * 4) (گروه * آزمون) با سطح معناداری 05/0درنظر گرفته‌شد. در آزمون یادداری بین گروه‌ کم‌خطا-متغیر با گروه‌های پرخطا-متغیر (0.001 = P)، پرخطا-ثابت (0.002 = P) و کنترل-ثابت (0.006 = P) تفاوت معنادار وجود داشت. در آزمون انتقال، بین گروه‌ کم‌خطا-متغیر با گروه‌های پرخطا-متغیر (0.001 =P )، پرخطا-ثابت (0.001= P) و کنترل-ثابت (0.002 = P) تفاوت معنادار مشاهده شد. براساس نتایح، پیشنهاد می‌شود که مربیان، کاردرمانان و درمانگران می‌توانند در آموزش مهارت‎های حرکتی روش‌های تمرینی کم‌خطا و کنترل-متغیر را به‌کار گیرند. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1661_7d12b66d3df6af8d429c1a357d8b9e1a.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 Comparison of Quiet Eye Duration and Accuracy of Performance in Jump Shot of Skilled and Less Skilled Basketball Players مقایسة مدت زمان چشم آرام و دقت عملکرد در شوت جفت بازیکنان ماهر و نیمه‌ماهر بسکتبال 51 66 1652 10.22089/mbj.2018.6219.1705 FA سمیرا معینی راد دانشجوی دکتری یادگیری حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران بهروز عبدلی دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران 0000-0001-6772-2428 علیرضا فارسی دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران 0000-0002-2086-6632 نصور احمدی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران 0000-0002-5161-8949 Journal Article 2018 08 05 The purpose of this study was to investigate quiet eye duration and accuracy of performance of skilled and less skilled basketball players in successful and unsuccessful jump shots in the star-drill. Participants were skilled and less-skilled basketball players aged 20-29 years old. In order to record and analyze the data was used from the SMI Eye Tracker, I view ETG 2.7 and be gaze 3.7 software, the motion analysis system with six infrared cameras and Cortex software, as well as the accuracy of the performance of the groups was evaluated through 8 value check list. T-test and mixed ANOVA (two way) was used to statistical analysis and. The level of significant was set at 0.05. The result show that skilled players had better accuracy in jump shots than less skilled players. They had longer quite eye duration than less skilled players and also players showed that longer quiet eye duration in hit than miss. Therefore, it can be concluded that the effect of quite eye duration and its effect on the performance is not limited to task and situation. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدت زمان چشم آرام و دقت عملکرد بازیکنان ماهر و نیمه­ماهر بسکتبال در کوشش­های موفق و ناموفق در شرایطی که افراد از زوایای متفاوتی از زمین شوت را اجرا می­کردند، انجام شد. شرکت‌کنندگان پژوهش بازیکنان ماهر و نیمه­ماهر بسکتبال با دامنة سنی 29-20 سال بودند. برای ثبت و تحلیل داده­های پژوهش از دستگاه ردیاب چشمیSMI ، نرم‌افزار­هایI view ETG 2.7  و Be gaze 3.7، سیستم تحلیل حرکت با شش دوربین مادون قرمز و نرم‌افزار Cortex استفاده شد. همچنین، دقت عملکرد گروه­ها از طریق چک‌لیستی هشت‌ارزشی ارزیابی ­شد. از آزمون‌های تیمستقل و تحلیل واریانس مرکب دوراهه برای تحلیل آماری داده­ها استفاده شد و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد. نتایج نشان داد که افراد ماهر مدت زمان چشم آرام طولانی­تری نسبت به افراد نیمه­ماهر داشتند و همچنین، مدت زمان چشم آرام در کوشش­های موفق نسبت به ناموفق طولانی­تر بود؛ بنابراین، می­توان نتیجه­گیری کرد که اثر مدت زمان چشم آرام و تأثیر آن بر عملکرد به تکلیف و موقعیت محدود نمی­شود. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1652_207f88018f72237565570f8a9e5ca240.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 Comparison of The Effect of Perceptual-Motor and Resistance-Balancing Practices on Behavioral Disorders in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder مقایسة تأثیر تمرینات ادراکی-حرکتی و تمرینات مقاومتی-تعادلی بر اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص‌توجه-بیش‌فعالی 67 86 1918 10.22089/mbj.2019.6143.1697 FA زهره فاضلی نیا کارشناسی‌ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ایران امیر دانا استادیار رفتار حرکتی، گروه تربیت‌بدنی، واحد گنبد کاووس، دانشگاه آزاد اسلامی، گنبد کاووس، ایران 0000-0003-0191-7868 Journal Article 2018 07 23 Designed motoring programs for hyperactivity-induced children can lead to visible improvement in their behavioral problems. Therefore, this study aimed to compare the effect of perceptual-motor exercises and resistance-balance exercises on behavioral disorders in children with attention deficit hyperactivity disorder. In the current research, a semi-experimental design with two groups design with control group was used. A total of 36 boy children aged 12 to 5 years (18 preschoolers and 18 primary school children) with attention deficit hyperactivity disorder who visited the Zehnara rehabilitation clinic in Tehran, randomly assigned to two experimental groups (perceptual-motor exercises) and (resistance-balance exercises) and control group. For data screening and collection, Conners Parents Rating Questionnaire and Child Behavior Checklist (CBCL) were used and the results were analyzed using covariance analysis and Ben-fronni post hoc test. The results showed that the effect of perceptual-motor and resistance-balance exercises on reducing behavioral disorders in children with attention deficit hyperactivity disorder was significant (P <0.001).However, the results of Ben-fronni post hoc test showed that there was no significant difference between two experimental groups in reducing behavioral disorders (P <0.005). According to research results it can be said that motor activity with emphasis on perceptual-motor and resistance-balance exercises can reduce the behavioral disorders of children with attention deficit hyperactivity disorder and use of these programs in the treatment of these children is suggested. برنامه­های حرکتی طراحی‌شده برای کودکان دچار بیش­فعالی، به بهبود قابل‌مشاهده در مشکلات رفتاری آن‌ها منجر می­شود؛ بنابراین، این پژوهش با هدف مقایسة تأثیر تمرینات ادراکی-حرکتی و تمرینات مقاومتی-تعادلی بر اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص­توجه-بیش­فعالی انجام شد. در پژوهش حاضر از روش پژوهش نیمه­آزمایشی با طرح دو گروهی با گروه کنترل استفاده شد. 36 کودک پسر پنج تا 12 ساله (18 کودک پیش­دبستانی و 18 کودک دبستانی)­ ­با اختلال نقص­توجه-بیش­فعالی که به کلینیک توان‌بخشی ذهن‌آرا در شهر تهران مراجعه کرده بودند، به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی (تمرینات ادراکی-حرکتی) و (تمرینات مقاومتی-تعادلی) و گروه کنترل جایگزین شدند. برای غربالگری و جمع­آوری داده­ها از پرسش‌نامه کانرز والدین (1998) و سیاهة رفتاری کودکان (CBCL) (2001) استفاده شد و نتایج با روش تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. نتایج نشان داد که تأثیر تمرینات ادراکی–حرکتی و مقاومتی-تعادلی بر کاهش اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص توجه-بیش­فعالی معنادار بود (0.001> P)، اما براساس نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی، بین دو گروه آزمایشی در کاهش اختلالات رفتاری تفاوت معنادار وجود نداشت ( 0.005<P). براساس نتایج پژوهش می­توان گفت که فعالیت­های حرکتی با تأکید بر تمرینات ادراکی-حرکتی و مقاومتی-تعادلی می­توانند باعث کاهش اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص­توجه- بیش­فعالی شوند و استفاده از این برنامه­ها در درمان این کودکان پیشنهاد می‌شود. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1918_e74c0d42b4433905293aab661fcf8ddb.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 The Effect of External and Internal Focus of Attention on Electromyography of the Lower Extremity Muscles in Different Phases of Vertical Jump تاثیر کانون توجه بیرونی و درونی بر فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی در فازهای مختلف حرکت پرش عمودی 87 102 2023 10.22089/mbj.2020.7204.1790 FA سید فردین قیصری دانشجوی دکتری رفتار ‌حرکتی، دانشگاه تهران مهدی شهبازی دانشیار رفتار‌ حرکتی و روان‌شناسی ورزشی، دانشگاه تهران 0000-0002-2148-4150 شهزاد طهماسبی بروجنی دانشیار رفتار‌ حرکتی و روان‌شناسی ورزشی، دانشگاه تهران 0000-0002-0875-3993 علی شریف نژاد استادیار بیومکانیک ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی 0000-0002-5855-1441 Journal Article 2019 04 10 Different studies have shown the advantage of the external focus of attention using relatively simple variables. The aim of this study was to investigate the constrained action hypothesis by underlying neurophysiological mechanisms tests of the lower extremity muscle in vertical jump under the impression of Focus of Attention Types. For this purpose, 12 male professional volleyball players (mean age: 24±1.92, mean weight: 73.5±8.7) performed a vertical jump on the force plate under two conditions in a counterbalanced order: external focus and internal focus. EMG activity of the lower extremity muscle was measured during jumps by using EMG device that coupled with force plate. Paired t-test results showed height of jump under the external focus was greater than that of the internal focus, while there were no significant differences in onset and offset times of the muscles activity between attentional focus conditions (onset times:(P=0.085), offset times:(P=0.08)). Also, the results show significant increases in EMG of the lower extremity with internal focus during concentric phase (P=0.005). However, there was no significant difference in EMG of these muscles between the internal and external focus in the eccentric phase (P=0.069). These results suggest that the intermuscular of coordination are not affected by the focus conditions but the intermuscular coordination is enhanced by the external focus of attention and the external focus of attention increase develop more automation of motor control. در مطالعات متفاوتی برتری کانون توجه بیرونی نسبت به کانون توجه درونی با استفاده از معیارهای نسبتاً ساده توصیف شده است.این پژوهش با هدف آزمون فرضیة عمل محدود­شدة کانون توجه از­طریق بررسی مکانیسم­های زیربنایی نوروفیزیولوژیک عضلات اندام تحتانی در پرش عمودی تحت‌تأثیر کانون­ توجه انجام شد. بدین‌منظور، 12 والیبالیست ماهر مرد (میانگین سنی92/1  ±24 سال، میانگین وزنی 8/7  ±5/73 کیلوگرم)که به‌صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کرده بودند، حرکت پرش عمودی را روی صفحة نیروسنج در دو وضعیت کانون توجه بیرونی و درونی اجرا کردند. در طول پرش، سیگنال‌های الکترومایوگرافی سطحی عضلات اندام تحتانی با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی که با دستگاه صفحة نیروسنج از نظر زمانی همسان شده بود، ثبت شد. نتایج آزمون تی همبسته نشان داد که ارتفاع پرش در وضعیت کانون توجه بیرونی از وضعیت کانون توجه درونی­ بیشتر بود. همچنین، نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد که تفاوت معناداری در زمان شروع و پایان فعالیت عضلانی در دو وضعیت کانون توجه بیرونی و درونی وجود نداشت (زمان شروع: (0.85 = P)، زمان پایان: (0.08 =P ). بین فعالیت الکتریکی عضلات در فاز درونگرای پرش عمودی در دو وضعیت کانون توجه بیرونی و درونی تفاوت معنادار وجود داشت (0.005 = P)، اما در فاز برونگرا تفاوت معنا­دار مشاهده نشد (0.069 =P ). این نتایج حاکی از این است که هماهنگی برون‌عضلانی تحت‌تأثیر نوع کانون توجه قرار نمی­گیرد، اما هماهنگی درون‌عضلانی تحت‌تأثیر کانون توجه بیرونی افزایش می­یابد و کانون توجه بیرونی موجب توسعة خودکاری بیشتر در کنترل حرکات می­شود که این موضوع با فرضیة عمل محدودشده هم‌راستاست. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2023_5531a5834816222280f20d1ef9e95f69.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 The Effect of Play in Natural Outdoor and Indoor Space on the Social and Perceptual Development of Preschool Children تأثیر بازی در فضای باز طبیعی و سرپوشیده بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان پیش‌دبستانی 103 120 1858 10.22089/mbj.2019.7298.1796 FA زهرا فتحی رضایی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز 0000-0001-7334-9228 کوثر عباس‌پور دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز سید حجت زمانی ثانی استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز 0000-0001-7276-5289 Journal Article 2019 04 17 The growth of all aspects of the child's existential origins arises. Environmental affordances are considered as a provocative factor to exploit opportunities and promote developmental change. The purpose of this study was to investigate the effect of play in two space, natural outdoor and indoor space on the social and perceptual development of preschool children. For this purpose, semi-experimental research design with pretest–posttest design and two homogeneous groups was used by convenient method. Statistical sample of research were 30 pre-school children aged 4/5-6/5 that 15 of them at the Natural School (natural outdoor space) and 15 in kindergarten (indoor space) registered. To measure social development, the Vineland Social Maturity Scale and to assess perceptual development, the Beery-Buktenica Developmental Test of Visual-Motor Integration was used. Results of mixed ANOVA showed that activity in outdoor and indoor, had a positive and significant effect on the social and perceptual development of children, but playing in nature had a greater effect on the social and perceptual development of children than indoor space. So that 84% of changes in social age and 88% of changes in their visual-motor Integration were due to outdoor activities. Therefore, the natural environment has a greater improvement in the social and perceptual development of children. رشد همة ابعاد وجودی کودک از حرکت سرچشمه می‌گیرد. فراهم‌سازهای محیطی به‌عنوان یک عامل تحریک‌کننده برای استفادة بیشتر از فرصت‌ها مطرح هستند و باعث گسترش تغییرات رشدی می‌شوند.پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر بازی در دو فضای باز طبیعی و سرپوشیده بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان پیش‌دبستانی انجام شد. در این مطالعه از روش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون، با روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد. نمونة آماری پژوهش 30 نفر از کودکان پیش‌دبستانی 5/4 تا 5/6 ساله بودند که 15 نفر از آن‌ها در مدرسة طبیعت (فضای باز طبیعی) و 15 نفر دیگر در مهدکودک (فضای سرپوشیده) ثبت‌نام کرده بودند. برای سنجش رشد اجتماعی از مقیاس بلوغ اجتماعی واینلند(1953) و برای ارزیابی رشد ادراکی از آزمون‌ یکپارچگی بینایی-حرکتی بیری-بوکتنیکا(1961) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد که فعالیت در فضای باز و سرپوشیده بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان تأثیر مثبت و معنا‌داری داشت، اما بازی در طبیعت اثر بیشتری بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان نسبت به فضای سرپوشیده داشت؛به‌طوری‌که 84 درصد از تغییرات در بهرة اجتماعی کودکان و 88 درصد از تغییرات در یکپارچگی بینایی-حرکتی آن‌ها ناشی از فعالیت در فضای باز و طبیعت بود؛ بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت محیط طبیعی نسبت به محیط سرپوشیده بهبود بیشتری در رشد اجتماعی و ادراکی کودکان دارد؛ براین‌اساس، پیشنهاد می‌شود در دوران حساس کودکی، کودکان در فضاهای طبیعی فعالیت بیشتری داشته باشند. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1858_d7fd118e6f226a71b5f1ffe10efd0a78.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 Validation of the Persian Version of the Mental Training Questionnaire in Sport اعتباریابی نسخة فارسی پرسش‌نامة «تمرین ذهنی در ورزش» 121 144 1923 10.22089/mbj.2019.7514.1809 FA سهیلا شهبازی دانشجوی دکتری رفتارحرکتی، دانشگاه ارومیه فرهاد نظری دانشجوی مدیریت ورزشی، دانشگاه ارومیه جلال دهقانی زاده استادیار رفتارحرکتی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-9324-3444 Journal Article 2019 05 29 The present study aimed to investigate the validity and reliability of the Persian version of the mental training questionnaire in sport. The research method is applied and development tools which the method of data collection was field research. For this purpose, 242 athletes of various sports have completed the questionnaire of Behnke et al (2017). Confirmatory factor analysis based on structural equation modeling was used to determine the structural validity, and the internal consistency and concurrent reliability of the questionnaire were assessed using Cronbach's alpha coefficient. The results showed that the three-factor structure of mental skills (fundamental, performance and interpersonal skills) and the two-factor structure of mental techniques (mental imagery and self-talk) have a good fit. Cronbach's alpha coefficient was more than 0.7 for the whole questionnaire and five components, which shows the internal consistency of the questionnaire. Thus, can be used from mental training questionnaire in sport for evaluating mental training in Iranian athletes. پژوهش حاضر با هدف تعیین روایی و پایایی نسخة فارسی پرسش‌نامة «تمرین ذهنی در ورزش» انجام شد. روش پژوهش، کاربردی و مبتنی‌بر توسعة ابزار بود که به‌لحاظ نحوة گردآوری اطلاعات، میدانی بود. 242 ورزشکار رشته­های ورزشی متفاوت پرسش‌نامة بنکی و همکاران (2017) را تکمیل کردند. از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی‌بر مدل­یابی معادلات ساختاری برای تعیین روایی سازه استفاده شد و همسانی درونی و پایایی زمانی پرسش‌نامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ارزیابی شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که ساختار سه‌عاملی مهارت­های ذهنی (مهارت­های بنیادی، عملکردی و بین‌‌فردی) و ساختار دوعاملی تکنیک­های ذهنی (تصویرسازی­ذهنی و خودگفتاری) از برازش خوبی برخوردار بودند.ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسش‌نامه و مؤلفه­های پنج­گانه بیشتر از 7/0 به‌دست آمد که نشان‌دهندة همسانی درونی پرسش‌نامه است؛ بنابراین، می­توان از پرسش‌نامة «تمرین ذهنی در ورزش» برای اندازه­گیری تمرین ذهنی در ورزشکاران ایرانی استفاده کرد. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1923_414e773d5b7e5c06d564f594bf6384d0.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 40 2020 06 21 Motor Coordination of Instep Soccer Kick in Elite Soccer Players After ACL Re-Construction Surgery مقایسة الگوی حرکتی اندام تحتانی بازیکنان فوتبال نخبة سالم و آسیب‌دیده پس از عمل جراحی بازسازی ACL هنگام اجرای ضربة کاشتة شوت فوتبال 145 164 1737 10.22089/mbj.2019.7299.1797 FA محمد مهدی امینی دانشجوی دکتری رشد و تکامل ویادگیری حرکتی دانشگاه تهران 0000-0003-3131-6879 الهه عرب عامری دانشیار رشد و تکامل و یادگیری حرکتی، دانشگاه تهران 0000-0001-5948-7288 محمد حسین علیزاده دانشیار آسیب شناسی ورزشی وحرکات اصلاحی، دانشگاه تهران فرهاد طباطبایی قمشه استادیار مهندسی پزشکی _ بیومکانیک، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی Journal Article 2018 03 08 The aim of this study was to investigate Motor coordination of lower extremity in instep soccer kick. The participant of this study were 24 elite soccer players of professional Iran league which weren't have any injury in last 6 months. Twelve healthy subject (age 25.87±1.2years, height180.7± 4.6cm, and weight 77.25 ± 5.1 kg) and twelve ones (age25.25± 1.39 years, height181.37 ±5.0cm, weight 76.12±8.02kg) were the players who at least 2 years passed of their ACL reconstruction surgery. After 10 minutes of warm-up and performing five instep kicks, fifteen 14 mm spherical reflective marker were installed on specific anatomical points in the lower extremities; Then subjects performed instep kicks for three times. For performing each kicks subject keep out 3 steps from ball, then approach to the ball with 30° angle and kicks the specific goal are with dimension of 1.5mₓ1.5m, 5m distance to the ball and 0.5-meter distance from the ground. The kicks were records by motion analysis system with five digital cameras (Viconvcam 460) with a frequency of 200 Hz. Angels and ranges of motion of the hip, knee, ankle, foot& also thigh and shank angular velocity were calculated by using of Vicon work Station and Excel-2007 in the setting of MATLAB software. Data analysis were done in SPSS-18 software and by using of MANOVA test at significance level of 0.05.Significant difference results indicated in hyper extension angle of the hip, knee and ankle angle (P<0.05)but there was no significant difference in range of motion of the hip and thigh angle before ball impact (P>0.05). and also, there was no significant difference between the angular velocity of the hip of two groups (P=0.63). However, significant difference were found in the angular velocity of the shank in both groups (P=0.00). According to these results it can be concluded that reconstructed ACL surgary would change the mechanism of control& motor program of instep soccer kick and would have the most effective in the ankle & knee angle and have the lowest impact on the movement of the hip. Therefore, it is recommended that coaches& those who involved in sports teams should pay attention to these results. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی الگوی حرکتی اندام تحتانی در ضربة شوت کاشتة فوتبال بود. شرکت‌کنندگان در این پژوهش 24 بازیکن نخبة فوتبال بودند که همگی آن‌ها برتری پای راست داشتند و در شش ماه گذشته هیچ‌گونه آسیب و جراحت جدی نداشتند. 12 نفر از آن‌ها سالم بودند (سن: 2/1 ± 87/25 سال وقد: 6/4 ± 7/180 سانتی‌متر) و 12 نفر دیگر (سن: 39/1 ± 25/25 سال و قد: 0/5 ± 37/181 سانتی‌متر)بازیکنانی بودند که حداقل دو سال از عمل جراحی بازسازی لیگامان صلیبی قدامی (ACL) آن‌ها می‌گذشت. پس از 10 دقیقه گرم‌کردن و اجرای پنج ضربه شوت کاشته، 15 نشانگر منعکس‌کنندة نور کروی‌شکل به قطر 14 میلی‌متر روی نقاط مشخص‌شدة آناتومیکی در اندام تحتانی نصب شدند. آزمودنی‌ها ضربة کاشتة شوت فوتبال را سه دفعه انجام دادند. برای اجرای هر ضربه آزمودنی سه قدم از توپ فاصله می‌گرفت و آن‌گاه با زاویة 30 درجه به توپ نزدیک می‌شد و به منطقة مشخص‌شده به ابعاد 5/1 × 5/1 متر که به فاصلة پنج‌متری از توپ و فاصلة نیم‌متری از سطح زمین قرار داشت، ضربة خود را روانه می‌کرد. ضربه‌ها با استفاده از سیستم آنالیز حرکتیبا پنج دوربین دیجیتال (viconvcam460) با فرکانس 200 هرتز ثبت شدند. و زوایا و دامنة حرکتی مفاصل ران، زانو و مچ پا و همچنین سرعت زاویه‌ای ساق پا و ران با استفاده از نرم‌افزارهای تحلیل حرکت وایکون و اکسل 2007 و با استفاده از روش دینامیک معکوس در محیط نرم‌افزار متلب محاسبه شدند. تحلیل داده‌ها در نرم‌افزار اس.پی.اس.اس. نسخة 18 با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره و بین‌گروهی (مانوا) در سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج پژوهش تفاوت معناداری را در زاویة هایپراکستنشن ران و نیز زوایای زانو و مچ پا نشان داد (P < 0.05)، امـا در دامـنة حرکتی ران و زاویة ران هنگام تماس پای ضربه‌زننده با توپ تفاوت معناداری مشاهده نشد (P > 0.05). همـچنین، تفاوت معناداری در سـرعت زاویـه‌ای ران بـین دو گـروه مـشاهده نشد (P = 0.63)؛ این درحالی است که بـرای سـرعت زاویـه‌ای سـاق پا در دو گـروه تفاوت معناداری به‌دست آمد (P = 0.000). با توجه به تغییر پارامترهای حرکتی که موجب تغییر معنادار اندازة زوایای دو گروه شده است، می‌توان نتیجه گرفت بازسازی آسیب  ACLمکانیسم کنترلی و برنامة حرکتی ضربة شوت کاشته را تغییر می‌دهد و بیشترین تأثیر را بر حرکت مچ و زانو و کمترین تأثیر را بر حرکت ران دارد؛ بنابراین، توصیه می‌شود مربیان و دست‌اندرکاران تیم‌های ورزشی به این موارد توجه کنند. https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1737_70ece1e1e0931919438fcfc6bd5f199c.pdf