پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 The effect of two methods of child-centered and teacher-centered on the development of gross motor skill of third grade elementary students تاثیر دوروش تدریس کودک محور و معلم محور بررشد حرکتی درشت دانش آموزان پایه سوم ابتدایی 17 36 1639 10.22089/mbj.2018.5164.1602 FA فاطمه رضایی هیات علمی دانشگاه سمنان 0000-0002-8395-5974 فضل الله باقرزاده عضو هیات علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، بخش یادگیری و کنترل حرکتی محمود شیخ دانشیار دانشگاه تهران 0000-0003-4029-3568 رسول حمایت طلب دانشگاه تهران داوود حومنیان استادیار 0000-0003-3250-832X Journal Article 2017 12 08 Attention to motor skill training approach shows that the type and nature of teaching is one of the most important effective variables in motor skills training. The purpose of this study was the effect of two methods of child-centered and teacher-centered on the development of gross motor skill of third grade elementary students. 53 students of beginner girls volunteered to conduct research with an average age 11.9±.16 that after peforming pre-test, were randomly divided into three experimental groups (deliberate play, deliberate practice, organized competition) and one control group. The groups practiced in accordance with the educational method for 12 weeks and two sessions per week. Was performed mid test at the end of the sixth week and post test at the end of the twelfth week. To collect information, the Bruininks-Oseretsky test of motor proficiency (1978) and to analyse the data, at the significant level of P≤0.05, analysis of variance with repeated measures were employed. The results showed that the teaching method has been effective in improving the gross motor skill of the students and its effectiveness in the organized competition group more than the rest of the groups. There was also no significant difference between subscales of the running, balance, bilateral coordination and upper limb coordination in mid and post test and was higher level of strength in the organized competition group from the rest of the groups in post test. توجه به رویکرد آموزش مهارت حرکتی نشان می‌دهد که نوع و ماهیت نحوه تدریس یکی از مهم ترین متغیرهای مؤثر در آموزش مهارت های حرکتی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو روش تدریس کودک-محور و معلم-محور بر رشد حرکتی درشت دانش آموزان پایه سوم ابتدایی بود. 53 نفر از دانش آموزان دختر مبتدی با میانگین سنی 16/0±11/9 برای اجرای پژوهش داوطلب شدند که پس از اجرای پیش آزمون به صورت تصادفی به سه گروه آزمایشی (تمرین عمدی، بازی عمدی و رقابت سازمان یافته) و یک گروه کنترل تقسیم شدند. گروه ها به مدت 12 هفته و دو جلسه در هفته مطابق با روش آموزشی تمرین کردند. در پایان هفته ششم، میان آزمون و در پایان هفته 12، پس آزمون انجام شد. برای جمع آوری اطلاعات از آزمون تبحر حرکتی برونیکس-اوزرتسکی (1978) و برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری 0.05≥P استفاده شد. نتایج نشان داد که روش تدریس در بهبود مهارت بنیادی درشت دانش آموزان تاثیرگذار و اثربخشی آن در گروه رقابت سازمان یافته بیشتر ازبقیه گروه ها بوده است. همچنین بین خرده مقیاس های دویدن، تعادل، هماهنگی دوسویه و هماهنگی اندام فوقانی درمرحله میان و پس آزمون تفاوت معنی داری وجود نداشته و میزان قدرت در مرحله پس آزمون در گروه رقابت سازمان یافته بالاتر از بقیه گروه ها بوده است.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1639_3c1e4bd67169b8153e0047536c9f541e.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 The Effect of a Period of Selected Exercises Over Soft and Hard Surfaces on the Static Balance of Children with Autism Spectrum Disorder تأثیر یک دوره تمرین منتخب روی سطح سخت و نرم بر تعادل ایستا در کودکان با اختلال طیف اتیسم 55 80 1919 10.22089/mbj.2019.7240.1793 FA مهدی رافعی بروجنی استادیار گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان 0000-0001-8139-6139 فهیمه طالب پور کارشناس ارشد رفتار حرکتی، گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان مریم نزاکت الحسینی دانشیار گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان شیلا صفوی استادیار گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان 0000-0001-6317-3804 Journal Article 2019 05 26 The purpose of this study was to determine the effect of a selected exercise period on soft and hard surfaces on the static balance of children with autism spectrum disorder. Twenty children with autism spectrum disorder (age 7.8±2.81 years) were selected by use of convenience sampling from Ordibehesht Autism Center of Isfahan. Then, they were matched for age, sex, height, weight and autism index and assigned into two groups of 10 persons whom exercised on a soft surface and hard surface. They participated in a period of selected balance exercises for 24 sessions (three times a week). Static balance of these children was evaluated in the pretest and post-test by assessing the amount of displacement of the center of pressure in the anteroposterior and mediolateral directions while standing on the Foot Scan for 18 seconds. To analyze the data, the mixed (2 × 2) variance analysis was used (p <0.05). The results showed that static balance with open eyes of both groups improved significantly after the intervention. However, there was not significant difference between the two groups of exercise on the soft and hard surfaces. Exercise on surfaces with different stiffness improves the balance of children with autism spectrum disorder by reinforcement of the proprioceptors. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر یک دوره تمرین منتخب روی سطح نرم و سخت بر تعادل ایستا در کودکان با اختلال طیف اتیسم انجام شد. بیست کودک با اختلال طیف اتیسم (سن 81/2 ±5/7 سال) به‌صورت دردسترس از میان کودکان با اختلال طیف اتیسم مراجعه‌کننده به مرکز اتیسم اردیبهشت اصفهان انتخاب شدند. سپس از نظر سن، جنس، قد، وزن و شاخص اتیسم همتا شدند و در دو گروه ده‌نفری تمرین روی سطح نرم و تمرین روی سطح سخت تقسیم شدند. آن‌ها به‌مدت 24 جلسه (سه بار در هفته) در یک دوره تمرینات منتخب تعادلی شرکت کردند. تعادل ایستای این کودکان در پیش‌آزمون و پسآزمون با استفاده از جابه‌جایی مرکز فشار در جهت قدامی-خلفی و داخلی-جانبی در هنگام ایستادن روی دستگاه فوت‌اسکن در مدت زمان 18 ثانیه ارزیابی شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش آماری تحلیل واریانس مختلط 2 × 2 استفاده شد. نتایج نشان داد که هر دو گروه پس از این مداخله بهبود معناداری را در وضعیت تعادل ایستا با چشم‌‌باز نشان دادند، اما تعادل ایستا با حالت‌های چشم‌‌باز و چشم‌بسته در دو گروه تمرین روی سطح نرم و سطح سخت در هر دو مؤلفۀ تعادل تفاوت معناداری با یکدیگر نداشت؛ بنابراین باید گفت تمرین در سطوح مختلف از نظر میزان پایداری با تقویت سیستم حس عمقی موجب بهبود تعادل کودکان با اختلال طیف اتیسم می‌شود.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_1919_8c8a58fa97c205ff222de3685497742c.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 Errorless Interference and Motor learning: The Role of Working Memory in Automation of Skill تداخل کم‌خطا و یادگیری حرکتی: نقش حافظة کاری در خودکاری مهارت 81 110 2033 10.22089/mbj.2020.7988.1832 FA حسام رمضان زاده استادیار رفتار حرکتی، گروه علوم ورزشی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران 0000-0002-7643-8899 Journal Article 2019 10 18 The purpose of this study was to investigate the effect of combining random or block schedules with a errorless learning model (errorless or errorfull practice) on learning and automaticity of dart throwing skill in both high and low working memory conditions. One hundred participants with no experience in dart throwing were selected and divided into two classes of high and low working memory using the N back working memory test. Subjects of each class were randomly divided into five groups: block-errorless, block-errorfull, random-errorless, random-errorfull and random. After the pre-test and the acquisition phase (three sessions of 70 trials), experimental groups participated in the retention test (with and without cognitive secondary task). The results showed that in both high and low working memory conditions, the random-errorless group performed the best performance and the random-errorfull group performed the worst, although the performance of the block groups were better in the low working memory condition. This result indicates that in high working memory conditions, cognitive processing in block-errorless in not sufficient to generate cognitive effort and therefore is not sufficient to make appropriate challenge to practice. The results also showed that the three groups including random-errorless, random-errorfull and random, performed better in high working memory condition than low working memory condition at the same time with secondary cognitive task. The results of this study show that working memory will play a very important role in learning motor skills and especially in achieving high levels of task automation. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر ترکیب برنامه های تمرینی مسدود و تصادفی با مدل یادگیری کم خطا (تمرین کم خطا و پرخطا) بر یادگیری و خودکاری مهارت پرتاب دارت در دو شرایط حافظۀ کاری بالا و پایین انجام شد. تعداد 100 شرکت کننده (با میانگین سنی 13/20) بدون تجربة پرتاب دارت انتخاب شدند و با استفاده از آزمون حافظة کاری «ان بک» به دو طبقة حافظة کاری بالا و پایین تقسیم شدند. افراد هر طبقه به‌طور تصادفی در پنج گروه مسدود-کم خطا، مسدود-پرخطا، تصادفی-کم خطا، تصادفی-پرخطا و تصادفی قرار گرفتند. شرکت کنندگان پس از پیش آزمون و مرحلة اکتساب (سه جلسة 70 کوششی) در آزمون یادداری (با و بدون تکلیف ثانویة شناختی) شرکت کردند. از ریشة میانگین مجذور خطا برای ارزیابی عملکرد افراد استفاده شد. نتایج نشان داد در هر دو شرایط حافظة کاری بالا و پایین، گروه تصادفی-کم خطا بهترین عملکرد و گروه تصادفی-پرخطا بدترین عملکرد را داشتند؛ اگرچه عملکرد گروه های مسدود در شرایط حافظة کاری پایین بهتر بود. این نتیجه نشان میدهد در شرایط حافظة کاری بالا، پردازش های شناختی گروه مسدود-کم خطا برای ایجاد تلاش شناختی و چالش مناسب تمرین کافی نیست. همچنین نتایج نشان داد سه گروه تصادفی-کم خطا، تصادفی-پرخطا و تصادفی در شرایط حافظۀ کاری بالا در مقایسه با شرایط حافظة کاری پایین، هم‌زمان با تکلیف ثانویة شناختی عملکرد بهتری داشتند. نتایج این پژوهش نشان میدهد حافظة کاری نقش بسیار مهمی در یادگیری مهارت های حرکتی و به‌ویژه دستیابی به سطوح بالای خودکاری اجرای تکالیف خواهد داشت.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2033_a5a61717dddc3501cfdf7a4e22d7dbaa.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 The Effect of Training, Individual Mode or Couple Mode, on The Extent of Learning Aerobics Among the Elderly تأثیرآموزش انفرادی و زوجی بر میزان یادگیری مهارت ایروبیک در سالمندان 111 130 2148 10.22089/mbj.2020.8724.1877 FA زهرا پورحسین جعفری دانشجوی کارشناسی‌ارشد رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-6151-5046 محمدتقی اقدسی استاد رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0001-8921-1856 امیر قیامی راد استادیار رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2020 04 11 This study aimed to investigate the effect of Individual and dyad training on aerobic skill learning in elderly. The study of the semi empirical type with pre - test and posttest design is with two experimental groups that have been done in the field. The statistical population of the research is the elderly of the city of Tabriz, which among them were selected 24 people with accessible sampling. In the midst of a lack of involvement in aerobic exercise, lack of familiarity with aerobics, public health and lack of physical problems was the criteria for inclusion in the study. Then research participants were randomly grouped into two groups of 12 and were trained during twelve sessions. In data analysis used mix ANOVA and bonferroni post hoc test at the significance level of (P=0.05) by SPSS 18. The results of repeated variance showed that the effect of the measurement stages on learning is meaningful (P=0.001) and the rate of learning varies in different stages; Also, Group's impact on learning is meaningful (P=0.002) and the rate of learning in dyad group is more than individual group. Based on the results dyad training method with care to more learning in elderly women is one of the most effective and effective methods along with other methods in order to learn motor skills. Because active participation of elderly as a reality full of experience improves in sport community. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش انفرادی و زوجی بر میزان یادگیری مهارت ایروبیک در سالمندان انجام شد. مطالعه‌ از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با دو گروه آزمایشی بود که به‌صورت میدانی انجام شده است. جامعة آماری پژوهش سالمندان شهر تبریز بودند که از بین آن‌ها به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس 24 نفر انتخاب شدند. معیارهای ورود شرکت‌کنندگان به مطالعه، نداشتن سابقة مشارکت در ورزش ایروبیک، آشنایی‌نداشتن با حرکات ایروبیک، داشتن سلامت عمومی و نداشتن مشکل جسمانی بود. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی به دو گروه 12 نفری تقسیم‌‌بندی شدند و در 12 جلسه آموزش دیدند. در تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس مکرر دوطرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 0.05 P = به کمک نرم‌افزار اس.پی.اس.اس. نسخة 18 استفاده شد. نتایج واریانس مکرر دوطرفه نشان داد که اثر مراحل اندازه‌گیری بر یادگیری معنادار (0.001 =P ) و میزان یادگیری در مراحل مختلف، متفاوت است. همچنین اثر گروه بر یادگیری معنادار است (0.002 =P ) و میزان یادگیری گروه زوجی از انفرادی بیشتر است. براساس نتایج، روش آموزش زوجی با توجه به یادگیری بیشتر در زنان سالمند از مؤثرترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین روش‌ها در کنار سایر روش‌ها به‌منظور یادگیری مهارت‌های حرکتی است؛ زیرا، مشارکت فعال سالمندان را به‌عنوان قشری سرشار از تجربه، در اجتماع ورزشی بهبود می‌بخشد

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2148_e21e4e58ad9ab56e8a4634046da90113.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 The Investigate the Components of Visual Tracking and the Amount of Spatial and Temporal Error in the Bilateral Targeting Task with Dominant and Non-Dominant Hands بررسی مؤلفه‌های ردیابی بینایی و میزان خطای فضایی و زمانی در تکلیف هدف‌گیری دوطرفه با دست برتر و غیربرتر 131 160 2231 10.22089/mbj.2020.9295.1908 FA ساره غلامی دانشجوی کارشناسی‌ارشد رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران سیده ناهید شتاب‌بوشهری دانشیار رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمدرضا دوستان مربی رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-1581-5408 Journal Article 2020 08 08 The purpose of this study was to investigate the components of visual tracking and spatial and temporal error in the bilateral targeting task in the dominant and non-dominant hand. The participants in the study were 17 right-handed students in the age range of 19-22. They performed the bilateral targeting taskin eight different situations, two temporal difficulties and two spatial difficulties with dominant and non-dominant hands, using a speed-accuracy trade off apparatus with auditory metronome rhythm. The effective target width and timing error were evaluated and compared. Visual searching behavior including number, duration and rate of fixations was also assessed using Binocular Vision Tracking system. The results showed that the effective width of the target, there was no difference between easy task and difficult as well as dominant and non-dominant task, but there was a difference between easy and difficult task in terms of time. There were more errors in the non-dominant hand, the difficult and fast movement. Also, the change in spatial difficulty, temporal and limb difficulty did not have a significant effect on the number and time of visual fixations, but was significant on the rate of visual fixations, so that the average rate of fixations was higher in the non-dominant hand than in the dominant hand. In general, in fast continuous aiming task, timing errors are more affected by the difficulty of the task and hand-dominancy than spatial errors, and less time is spent staring at the target when performing the task with the dominant hand. پژوهش حاضر با هدف بررسی مؤلفههای ردیابی بینایی و میزان خطای فضایی و زمانی در تکلیف هدف‌گیری دوطرفه با دست برتر و غیربرتر، انجام شد. شرکت‌کنندگان در پژوهش 17 دانشجوی راست‌دست در ردة سنی ۱۹ تا ۲۲ بودند. آن‌ها تکلیف ضربه‌زنی دوطرفه را در هشت شرایط متفاوت یعنی دو دشواری زمانی و دو دشواری فضایی با دست برتر و غیربرتر با استفاده از دستگاه سنجش مبادلة سرعت-دقت با ریتم مترونوم شنیداری انجام دادند. پهنای مؤثر هدف و خطای زمان‌بندی ضربات ارزیابی و مقایسه شد. رفتار جست‌وجوی بینایی نیز شامل تعداد، مدت‌زمان و نرخ تثبیت‌ها با استفاده از سیستم ردیابی بینایی دوچشمی ارزیابی شد. برای تحلیل آماری داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس درون‌گروهی و فریدمن استفاده شد. نتایج نشان داد در پهنای مؤثر هدف (We) بین تکلیف آسان با دشوار و اندام برتر با غیربرتر، تفاوت وجود نداشت، اما بین تکلیف آسان و دشوار از نظر زمانی تفاوت وجود داشت. خطای زمان‌بندی در دست غیربرتر، حرکت دشوار و سریع خطاها بیشتر بود. همچنین تغییر در دشواری فضایی، دشواری زمانی و اندام بر تعداد و زمان تثبیت‌های بینایی تأثیر معنادار نداشت، ولی بر نرخ تثبیت‌های بینایی معنادار بود؛ به‌طوری‌که میانگین نرخ تثبیت‌ها در اجرا با دست غیربرتر از دست برتر بیشتر بود. به‌طورکلی، در تکالیف مداوم ضربه‌زنیِ سریع، خطاهای زمانی بیش از خطاهای فضایی تحت‌تأثیر دشواری تکلیف و برتریِ دستی قرار می‌گیرند و هنگام اجرای تکلیف با دست برتر مدت ‌زمان کمتری صرف خیره‌شدن بر هدف می‌شود.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2231_2a8a812400df8963b2e2ac0ed01b07b8.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 Does Experience Can Mediate the Relationship between Verbal Tactical Knowledge and Tactical Behavior in Soccer School Players? آیا تجربه می‌تواند میانجی رابطۀ بین دانش تاکتیکی شفاهی با عملکرد تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال باشد؟ 161 186 2250 10.22089/mbj.2020.8640.1870 FA محمد ملکی استادیار رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه کردستان 0000-0001-6297-1353 آرش زارعی کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه کردستان Journal Article 2020 04 04 Recently, considerable attention has been paid to evaluate the tactical knowledge and behavior in soccer schools. But, efficiency or inefficiency of the verbal/nonverbal protocols remain to be addressed. To address this question, current study aimed to evaluate the relationship of verbal tactical knowledge with tactical behavior and technical skills with taking level of experience into account. 36 soccer players (18 experienced with Mage=15.33±0.48; 18 unexperienced with Mage=15.5±0.51) performed the battery of soccer skills. First, they completed tactical skills inventory for sport, then tactical behaviors during 3×3 with a goalkeeper small sided games in a 30×40 meters’ pitch were videotaped, and finally, evaluated through game performance assessment by two expert raters. Results showed significant differences in pass, dribble as well as decision making, skill execution and support indices of tactical behavior (p=0.00), but, no significant difference were observed in offensive and defensive tactical knowledge (p=0.23,0.56, respectively) between two groups. For all players, tactical knowledge with tactical behavior and technical skills had no significant relationship (p>0.05), but, for the experienced players attacking tactical knowledge and support index significantly were related (p=0.01). These findings confirm inefficiency of verbal methods to evaluate the tactical knowledge in soccer schools and introduce the level of experience as an important factor to make relationship between tactical knowledge and behavior. پروتکل‌های سنجش شفاهی و غیرشفاهی دانش و رفتار تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال و کارآمدی آن‌ها یکی از چالش‌هایی است که پژوهشگران به‌تازگی به آن توجه کرده‌اند. به‌منظور بررسی این چالش مطالعة حاضر با هدف بررسی رابطة دانش تاکتیکی شفاهی با رفتار تاکتیکی و مهارت‌های تکنیکی بازیکنان مدارس فوتبال انجام شد. سی‌وشش بازیکن فوتبال (18 بازیکن باتجربة 48/0±3/15 ساله و 18 بازیکن کم‌تجربة 51/0±5/15 ساله) آزمون مهارت‌های فوتبال را اجرا کردند. دانش تاکتیکی شفاهی آن‌ها با پرسشنامة مهارت‌های تاکتیکی برای ورزش‌ها (الفرینک-گمسر و همکاران، 2004) ارزیابی شد. رفتار تاکتیکی آن‌ها نیز طی فیلم‌برداری از مسابقة 3 × 3 با یک دروازه‌بان در زمینی به ابعاد 30 × 40 متر ثبت شد و تحلیل توسط ابزار ارزیابی عملکرد بازی انجام شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه باتجربه و کم‌تجربه در مهارت‌های حرکتی پاس و دریبل، در شاخص‌های رفتار تاکتیکی اجرای مهارت، حمایت و عملکرد بازی تفاوت معنادار مشاهده شد (0.000 =P )، اما تفاوت معناداری در دانش‌های تاکتیکی حمله‌ای و دفاعی آن‌ها به‌دست نیامد (به‌ترتیب 0.23 =P و 0.56 = P). در بررسی همة بازیکنان با هم، بین دانش تاکتیکی حمله‌ای و دفاعی با رفتار تاکتیکی و مهارت‌های تکنیکی همبستگی معناداری مشاهده نشد (0.05>P)، اما هنگام بررسی جداگانة گروه‌ها، در بازیکنان باتجربه رابطة دانش تاکتیکی حمله‌ای با رفتار تاکتیکی حمایت از هم‌تیمی معنادار بود (0.01 =P). این نتایج ناکارآمدی ابزارهای گزارش شفاهی را در ارزیابی دانش تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال تأیید می‌کند و سطح تجربه را به‌عنوان یکی از عوامل مرتبط‌ کنندة دانش و رفتار تاکتیکی نشان می‌دهد.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2250_a07c2f3b3b907aaf8436a26c6d77f0a2.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 12 42 2020 12 21 Effect of school playground activities on behavioral incompatibilities among 7-11 years students with intellectual disability تاثیر فعالیت های حیاط پویا بر ناسازگاری های رفتاری دانش آموزان 7 تا 11 ساله کم توان ذهنی 37 54 2678 10.22089/mbj.2019.6032.1692 FA ندا مکوندی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، ایران ملیحه نعیمی کیا هییت علمی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی عبداله قاسمی استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران 0000-0001-7113-6894 Journal Article 2018 07 31 The purpose of this study was to investigate the effect of playground activities on behavioral incompatibilities of male students with intellectual disability in Ahvaz, Iran. 30 students 7 to 11 years old and rational ages 5 to 7 years old participated in the study. The Participants IQ scores were 50-70 that classified as educable children. Participants were accessibility selected from two exceptional schools with or without playground. Lambert's Adaptive Behavior Scale was used for data collection in pre and post-tests. Experimental group, received playground activities for 8 weeks in one school and control group spent their leisure time in the normal yard without any playground activities in another school. Data were analyzed by covariance test and SPSS software version 22 .The results showed that playground activities have a significant effect on behavioral incompatibilities of the students with intellectual disability.As a result, enriching the school's courtyard through targeted marking and designing and engaging students in physical activities in their leisure time at school can have a significant impact on the behavioral patterns of intellectual disability childern. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر فعالیت‌های حیاط پویا بر ناسازگاری‌های رفتاری دانش آموزان کم‌توان ذهنی آموزش پذیر بود. جامعه آماری مطالعه حاضر را پسران کم‌توان ذهنی شهر اهواز که در دامنه سن تقویمی 7 تا 11 سال و سن عقلی 5 تا 7 سال بودند، تشکیل دادند. شرکت کنندگان دارای بهره هوشی 50 تا 70 و به عنوان کودکان آموزش پذیر طبقه‌بندی شده بودند. از این جامعه تعداد 30 نفر از دو مرکز آموزشی استثنایی (از هر مرکز 15 نفر) به عنوان شرکت کنندگان در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات در پژوهش حاضر مقیاس رفتار سازگارانه لمبرت بود که شرکت کنندگان توسط این ابزار مورد پیش آزمون و پس آزمون قرار گرفتند. دانش آموزان یک مدرسه به عنوان گروه تجربی به مدت 8 هفته از حیاط پویا بهره مند شده و دانش آموزان مدرسه دیگر به عنوان گروه کنترل در حیاط عادی و بدون تجهیزات و وسایل، ساعات تفریح و ورزش خود را سپری کردند. تحلیل داده‌ها بوسیله آزمون کواریانس و در نرم افزار Spss نسخه 22 انجام شد. نتایج نشان داد که فعالیت‌های حیاط پویا بر ناسازگاری‌های رفتاری دانش آموزان کم‌توان ذهنی آموزش پذیر اثر معنی داری داشته است . در نتیجه می توان عنوان کرد که غنی سازی حیاط مدرسه از طریق علامت گذاری و طراحی های هدفمند و سوق دادن دانش آموزان به انجام فعالیتهای بدنی در اوقات فراغت در مدرسه می تواند تاثیر مثبتی بر الگوهای رفتاری کودکان کم توان ذهنی داشته باشد.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_2678_94aef38441efa3380a3bed3faf1f9d5d.pdf