پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 Investigating the role of motor learning strategies on improving team creativity in beginner soccer’s بررسی نقش استراتژی‌های آموزشی یادگیری حرکتی در بهبود خلاقیت تیمی فوتبالیست‌های مبتدی 17 32 3474 10.22089/mbj.2020.9208.1903 FA بهزاد محمدی اورنگی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران 0000-0002-5023-8776 رسول یاعلی رفتار حرکتی، تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی تهران 0000-0002-8159-4570 عباس بهرام عضو هیات علمی-گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی 0000-0003-3430-4777 محمدتقی اقدسی عضو هیات علمی گروه رفتار حرکتی دانشگاه تبریز 0000-0001-8921-1856 Journal Article 2020 07 09 Creativity is one of the most important variables that guarantees a person's athletic success, It is also important for continued physical activity in beginners. The purpose of this study was the role of motor learning teaching strategies on team creativity of beginner soccer’s. The participants in this study were 66 male students from Tehran universities who participated in this study voluntarily. All of them were beginners, which was confirmed by an expert opinion. Participants were randomly assigned to linear, nonlinear, and differential teaching groups and practiced two sessions each week for three months. Each group was trained by their own instructor. After the interventions, each group played a game and the participants' creativity was examined by analyzing the film and with the opinions of two experts. The results have been reported descriptively due to the rarity of the identified actions. The findings show that the team creativity in the group that practiced with non-linear pedagogy was greater than the other two groups, and the team creativity in group which practiced in the differential group was greater than the linear group. Based on the ecological dynamics perspective, these results suggest the use of environmental manipulation and task to enhance team creativity due to exploration and help solve movement challenges, and are recommended for educators, teachers, and physical education instructors. Of course, using this method requires the expertise and creativity of the instructor. خلاقیت یکی از مهم‌ترین متغیرهایی است که موفقیت ورزشی یک فرد را تضمین می‌کند و برای ادامه فعالیت بدنی در افراد مبتدی مهم است. این مطالعه با هدف بررسی نقش استراتژی‌های آموزشی یادگیری حرکتی بر خلاقیت تیمی فوتبالیست‌های مبتدی انجام شد. شرکت‌کنندگان این مطالعه 66 نفر از دانشجویان پسر دانشگاه‌های تهران بودند (49/27 ± 68/2 سال) که داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. همه آن‌ها مبتدی بودند که با نظر متخصص این موضوع تأیید شد. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در گروه‌های آموزش خطی، غیرخطی و افتراقی جای ‌داده شدند و به‌مدت سه ماه هر هفته دو جلسه تمرین کردند. هر گروه توسط مربی خاص خودش تمرین داده شد. پس از مداخلات هر گروه یک بازی انجام داد و خلاقیت شرکت‌کنندگان با تحلیل فیلم و نظر دو متخصص بررسی شد. نتایج با توجه به نادربودن اعمال شناسایی‌شده به‌صورت توصیفی گزارش ‌شده است. یافته‌ها نشان داد خلاقیت گروهی که به روش غیرخطی تمرین کردند، بیشتر از دو گروه دیگر بود و همچنین خلاقیت گروه افتراقی بیشتر از گروه خطی بود. این نتایج با استناد به دیدگاه پویایی بوم‌شناختی، استفاده از دستکاری قیود را برای ارتقای خلاقیت تیمی به‌دلیل اکتشافی‌بودن و کمک به حل چالش‌های حرکتی مفید می‌داند و برای مربیان، معلمان و مدرسان تربیت‌بدنی توصیه می‌شود؛ البته استفاده از این ‌روش به تخصص و خلاقیت مربی نیز نیاز دارد.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_3474_e91068fff3d7fa1594dfdf3b4308433a.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 Effect of Nintendo Wii-based motor and cognitive training on motor proficiency, visual attention and cognitive flexibility of children with attention-deficit/ hyperactivity disorder تاثیر تمرینات شناختی و حرکتی کنسول‌های Wii بر تبحر حرکتی، توجه دیداری و انعطاف‌پذیری شناختی کودکان دارای اختلال نقص توجه/فزون‌کنشی 33 50 3476 10.22089/mbj.2020.8499.1857 FA اعظم قزی دانشکده علوم ورزشی گروه تخصصی رفتار حرکتی دانشگاه فردوسی مشهد مشهد ایران مهدی سهرابی گروه رفتارحرکتی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد حمیدرضا طاهری تربتی استاد گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهدمشهد ایران 0000-0002-0878-604X مهدی قهرمانی مقدم دانشکده علوم ورزشی گروه تخصصی فیزیولوژی ورزش دانشگاه فردوسی مشهد مشهد ایران Journal Article 2020 02 17 This study was conducted to determine the effect of Nintendo Wii-based motor and cognitive training on motor proficiency, visual attention, and cognitive flexibility of children with attention-deficit/ hyperactivity disorder. Thirty boys with ADHD, aged 8-11 years, were selected from the Avand development center and were randomly assigned to an experimental and control group. The experimental group participated in a selected gaming program for 24 sessions, 60 minutes per session. At the beginning of the study and after eight weeks of intervention, participants were assessed with the Bruininks-Oseretsky test of motor proficiency and trail making test. R Statistical software was used for data and analysis Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used to test differences between groups. For all statistical analyses significance was set at 0.05. The results of the post hoc contrasts on MANCOVA showed that balance (p = 0.01), upper limb coordination (p = 0.01), bilateral coordination (p = 0.02), strength (p = 0.06), response speed (p = 0.02) and manual dexterity (p = 0.003) components, in the experimental group were significantly improved in comparison to the control group, But there were no significant differences between groups in running speed and agility (p = 0.09) and visual-motor control (p = 0.27). A significant difference was also found between groups in cognitive flexibility (p = 0.01). Our findings suggest that Nintendo Wii game playing might be a simple and cost-effective way for improving motor proficiency and cognitive flexibility of ADHD children. پژوهش حاضر با هدف بررسی تمرینات شناختی-حرکتی Wii بر تبحرحرکتی، توجه دیداری و انعطاف‌پذیری شناختی کودکان مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ فزون‌کنشی انجام شد. در پژوهش حاضر از روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل، استفاده شد. به این منظور 30 پسر 8 تا 11 سال دارای اختلال نقص‌توجه/ فزون‌کنشی، به روش نمونه‌گیری در دسترس از بین مراجعه‌کنندگان به مرکز رشد آوند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل، قرار گرفتند. تمرینات گروه تجربی، به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه یک ساعت اجرا شد. همه آزمودنی‌ها قبل و بعد از مداخله، توسط آزمون تبحرحرکتی بروینینکس-اوزرتسکی و آزمون ساخت دنباله مورد ارزیابی قرار گرفتند. از نرم افزار R جهت تحلیل داده‌ها و از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری برای بررسی تفاوت بین میانگین دو گروه استفاده شد. سطح معناداری در این مطالعه 05/0 درنظر گرفته شد. نتایج این آزمون، تفاوت معنی‌دار بین دو گروه، در خرده مقیاس‌های تعادل (01/0= p)، هماهنگی اندام فوقانی (01/0= p)، هماهنگی دوسویه (02/0= p)، قدرت (006/0= p)، سرعت واکنش (02/0= p) و چالاکی اندام فوقانی (003/0= p) نشان داد. اما تفاوت معنی‌داری در خرده مقیاس‌های سرعت و چابکی (09/0= p) و کنترل بینایی-حرکتی (27/0= p) مشاهده نشد. همچنین بر مبنای یافته‌ها، تفاوت معنی‌داری در انعطاف‌پذیری شناختی بین دو گروه تجربی و کنترل وجود دارد (001/0= p) نتایج این پژوهش پیشنهاد می‌کند که بازی‌های شناختی-حرکتی Wii می‌تواند به عنوان روشی آسان، کم‌هزینه و جذاب به بهبود تبحرحرکتی و انعطاف‌پذیری شناختی کودکان دارای اختلال نقص‌توجه/ فزون‌کنشی کمک کند.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_3476_ddcbe25988981920c872c1787382f04d.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 The effect of neurofeedback and aerobic exercises on depression symptoms and cognitive functions in male students تأثیر تمرینات نوروفیدبک و ایروبیک بر علائم افسردگی و کارکردهای شناختی در دانشجویان پسر 51 70 3989 10.22089/mbj.2023.14543.2089 FA بهرام بازی برون دانشجوی دکتری، گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مهین عقدایی استادیار، گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزش، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران علیرضا فارسی استاد، گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-2086-6632 Journal Article 2023 04 04 This study aimed to explain the effect of a course of neurofeedback and aerobic exercises on depressive and cognitive symptoms. In this study, 60 male students symptoms of depression were selected as available samples. The participants were randomly divided into four training groups.The neurofeedback and exercise groups each performed the respective exercises for eight weeks, three sessions per week, and each session for one hour .The combined group performed 30 minutes of neurofeedback training and 30 minutes of aerobic training at the same time with the same number of sessions in each session, while the control group did not perform any specific training. Twenty-four hours before and after the exercise protocol, depression questionnaires (Beck and Hamilton) and the attention networks test (ANT) were taken from the participants. The results showed that a course of neurofeedback,neurofeedback-aerobic exercises, and aerobic exercises reduced depression symptoms in the Beck and Hamilton index and significantly increased the efficiency of the attention-warning, control-executive, and orientation networks. Aerobic exercises can increase blood supply to the brain, which is an effective factor in reducing depression symptoms. This issue helps to improve morale. Also, exercising will divert the patient's attention from worries and other uncomfortable issues to other points. The combined neurofeedback-aerobic condition caused further improvement in cognitive performance in attention networks, which is one of the effective factors in reducing depression. Considering the improvement of depression symptoms and attention networks, it seems that the temporal cortex is one of the areas involved in attention networks and depression reducing. هدف مطالعه حاضر تبیین اثر یک دوره تمرینات نوروفیدبک و ایروبیک بر علائم افسردگی و شناختی می‌باشد. ۶۰ دانشجوی پسر با میانگین سنی ۹/۳±۴/۲۳ با علائم افسردگی به صورت نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی در چهار گروه تمرینی‌ (نوروفیدبک، ایروبیک، ترکیبی و کنترل) تقسیم و گروه نوروفیدبک و تمرین هر کدام به مدت هشت هفته، هفته‌ای سه جلسه و هر جلسه یک ساعت تمرینات مربوطه را انجام دادند، گروه ترکیبی نیز با همین پروتکل هر جلسه ۳۰ دقیقه تمرین نوروفیدبک با پروتکل آلفا به تتا و ۳۰ دقیقه ایروبیک را انجام داد.گروه کنترل تمرین خاصی انجام نداد. ۲۴ ساعت قبل و بعد از پروتکل تمرین، پرسشنامه‌های افسردگی (بک و همیلتون) و آزمون شبکه های توجه (ANT) از شرکت‌کنندگان گرفته شد. نتایج نشان داد یک دوره تمرینات نروفیدبک، نورفیدبک - ایروبیک و‌‌‌ ایروبیک باعث کاهش علائم افسردگی در شاخص پرسشنامه بک و همیلتون و افزایش معنادار در کارایی شبکه‌های توجه‌هشدار، کنترل‌اجرایی و جهت‌یابی می‌شود. ورزش و تمرینات ایروبیک باعث افزایش خون‌رسانی به مغز، بهبود روحیه و دور کردن توجه بیمـار از نگرانـی‌هـا و سایر مسائل ناراحت‌کننده به نکات دیگر شده که خود عاملی تاثیر‌گذار بر کاهش علائم افسردگی است. وضعیت ترکیبی تمرین نوروفیدبک‌‌- ایروبیک نیز سبب بهبود عملکرد شناختی در شبکه‌های توجه شد که یکی دیگر از عوامل موثر در کاهش افسردگی می‌باشد. با توجه به بهبود علائم افسردگی و شبکه‌های توجه به نظر می‌رسد قشر آهیانه یکی از مناطق درگیر در شبکه‌های توجه و کاهش افسردگی باشد.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_3989_6516c28727509c3db6280ae16254e916.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 The effect of individual and group games on Social skills and Self-efficacy in children with developmental coordination disorder بررسی تاثیر بازی های انفرادی و گروهی بر مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی 71 92 4122 10.22089/mbj.2024.15189.2107 FA خاطره ضیائی دانشجوی دکتری رشد حرکتی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مرضیه بلالی استادیار رفتار حرکتی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران صالح رفیعی گزوه رفتار حرکتی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران. 0000-0003-1230-1102 Journal Article 2023 07 05 The aim of this research was to investigate the effect of individual and group games on social skills and self-efficacy in children with developmental coordination disorder. The current research is a semi-experimental type with a pre-test-post-test design with three groups of individual games, group games and control group. The statistical population included children with developmental coordination disorder in Mashhad with an age range of 8-9 years. A number of 45 people were selected by available and targeted sampling and were randomly grouped after obtaining written consent. The instruments used were the Persian version of the developmental coordination disorder questionnaire, MABC test, Wiland social development scale and children's self-efficacy scale in interaction with peers. The implementation method was that first the pre-test of social development scale and self-efficacy scale was taken. The research intervention was carried out in groups and individually for a period of 8 weeks, twice a week for 45 minutes. After completing the intervention, the Wiland social development scale and self-efficacy scale were taken. The results of this research showed that the intervention of group and individual games had a significant effect on improving the social development and self-efficacy of children. Also, regarding the difference between the groups, the results showed that group games were more superior to the other two groups. Therefore, due to the greater effectiveness of group games, it is suggested to coaches and occupational therapists to use group games to improve the social development and self-efficacy of children with developmental coordination disorder. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر بازی های انفرادی و گروهی بر مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی در کودکان اختلال هماهنگی رشدی بود. پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با سه گروه بازی های انفرادی، بازی های گروهی و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کودکان اختلال هماهنگی رشدی شهر مشهد با دامنه سنی 8-9 سال بودند. تعداد 45 نفر به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و پس از کسب رضایت نامه کتبی به صورت تصادفی گروه بندی شدند. ابزار مورد استفاده نسخه فارسی پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی، آزمون MABC، مقیاس رشد اجتماعی وایلند و مقیاس خودکارآمدی کودکان در تعامل با همسالان بود. روش اجرا به این صورت بود که ابتدا پیش آزمون مقیاس رشد اجتماعی و مقیاس خودکارآمدی گرفته شد. مداخله تحقیق به صورت گروهی و انفرادی برای مدت 8 هفته، دوبار در هفته و برای 45 دقیقه اجرا گردید. پس از اتمام مداخله پس آزمون مقیاس رشد اجتماعی وایلند و مقیاس خودکارآمدی گرفته شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مداخله بازی های های گروهی و انفرادی نسبت تاثیر معناداری بر بهبود رشد اجتماعی و خودکارامدی کودکان داشتند. همچنین در مورد تفاوت بین گروه ها نتایج نشان داد که بازی های گروهی نسبت دو گروه دیگر برتری بیشتری داشت. بنابراین، با توجه به اثرگذاری بیشتر بازی های گروهی به مربیان و کاردرمان ها پیشنهاد می شود تا برای بهبود رشد اجتماعی و خودکارآمدی کودکان اختلال هماهنگی رشدی از شیوه بازی های گروهی استفاده کنند.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_4122_6098ed616e715171f0dabad60a8e5197.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 The effect of sports vision training on decision making, gaze behavior and learning tennis serve skill تاثیر تمرینات دید ورزشی بر تصمیم‌گیری، رفتار خیرگی و یادگیری مهارت سرویس تنیس 93 114 4315 10.22089/mbj.2024.16066.2132 FA داریوش خواجوی 1. گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 2. گروه رفتار حرکتی و تحلیل ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-5778-5089 احمد قطبی ورزنه گروه رفتار حرکتی و تحلیل ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران نیلوفر زمانی فرد اداره کل آموزش و پرورش اصفهان Journal Article 2023 12 30 The present study was conducted with the aim of the effect of sports vision training on decision making, gaze behavior and learning tennis serve skills. In this semi-experimental research, which was carried out with a repeated measurement design (pre-test-post-test-retention), 30 beginner male tennis players of Isfahan Khaneh Complex with an age range of 20 to 30 were selected as available and divided into 2 groups of sports vision training and control. In the pre-test phase, the participants performed 12 tennis serves, and the gaze behavior of the participants during the operation was also measured. Also, the service performance of the participants was recorded by a GoPro camera. Then, the experimental group performed the desired exercises for 8 weeks and 3 sessions per week, each session lasting 30 minutes. During this period, the control group performed their daily activities. After the end of the 24 training sessions, the post-test phase, and two weeks after the last session, the retention phase was carried out as in the pre-test phase. The obtained data were analyzed by the mix Anova analyse. The results showed that sports vision training has a significant effect on improving decision-making, increasing the length of the quiet eye period, and increasing tennis serve performance (P<0.05). In general, the results of the present study emphasize the importance of sports vision exercises and it is suggested that coaches pay attention to this type of exercise when working with new tennis players. Keywords: sport vision training, gaze behavior, decision making, tennis مطالعه حاضر با هدف تاثیر تمرینات دید ورزشی بر تصمیم‌گیری، رفتار خیرگی و یادگیری مهارت سرویس تنیس انجام گرفت. در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح اندازه‌گیری تکراری (پیش آزمون- پس آزمون- یادداری) انجام گرفت، 30 تنیس‌باز مرد مبتدی مجموعه خانه اصفهان با دامنه سنی 20 تا 30 به صورت در دسترس انتخاب و در 2 گروه 15 نفری تمرین دید ورزشی و کنترل قرار گرفتند. در مراحل پیش آزمون شرکت‌کنندگان اقدام به اجرای 12 سرویس تنیس نمودند که رفتار خیرگی شرکت‌کنندگان در حین عمل نیز اندازه‌گیری شد. همچنین توسط دوربین گوپرو عملکرد سرویس شرکت‌کنندگان ضبط گردید. سپس گروه‌ تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 30 دقیقه به اجرای تمرینات مورد نظر پرداختند. در طول این دوره، گروه کنترل به اجرای فعالیت‌های روزمره خود پرداختند. پس از پایان 24 جلسه تمرین مرحله پس آزمون، و دو هفته بعد از اخرین جلسه مرحله یادداری همانند مرحله پیش آزمون اجرا شد. داده‌های به دست آمده توسط آزمون تحلیل ورایانس مرکب تحلیل شد. نتایج نشان داد که تمرینات دید ورزشی بر بهبود تصمیم‌گیری، افزایش طول دوره چشم ساکن و افزایش عملکرد سرویس تنیس تاثیر معنی‌داری می‌باشد (05/0>P). به طور کلی نتایج مطالعه حاضر بر اهمیت تمرینات دید ورزشی تاکید دارد و پیشنهاد می‌شود مربیان در کار با نوآموزان به این نوع تمرین توجه نمایند.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_4315_8526e0962a844e4a2f158d831d5fddf7.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 Comparison of newborn health indicators and anxiety of active and inactive pregnant women with covid19 مقایسه شاخص‌های سلامت نوزادان و اضطراب زنان باردار فعال و غیرفعال مبتلا به کووید۱۹ 115 134 4338 10.22089/mbj.2024.15294.2116 FA اعظم آبشی لو دانشگاه سمنان فاطمه رضایی هیات علمی دانشگاه سمنان 0000-0002-8395-5974 Journal Article 2023 07 23 This research was conducted with the aim of determining the comparison of health indicators of infants and anxiety of active and inactive pregnant women with covid-19. The current research is applied and causal-comparative and was conducted in the field. The statistical population includes all pregnant women with covid-19 who visited health centers in Tehran in 2021-2022. Among these, 100 pregnant women were purposefully selected as the research sample, so that 50 active pregnant women with covid-19 and 50 inactive pregnant women with covid-19 were included in the study. An international physical activity questionnaire was used to evaluate physical activity and the Vandenberg questionnaire (1989) was used to evaluate anxiety level. Also, SPSS software (version 24) was used for statistical analysis. The results showed that there is no significant difference (P≤0.05) between the health index of newborns (Apgar, head size, height, and weight) born from active and inactive pregnant women with covid-19 (P≤0.05), but between the anxiety groups of active and inactive pregnant women with There is a significant difference to Covid-19 (p=0.0001, u=235). So that by using the average ratings, it is determined that the inactive group with an average rating of 70.80 had a higher total anxiety level than the active group with an average rating of 20.30. Considering the low cost of physical activity compared to the treatment of complications caused by pregnancy anxiety during a high-risk period such as a virus epidemic, این پژوهش با هدف تعیین مقایسه شاخص‌های سلامت نوزادان و اضطراب زنان باردار فعال و غیرفعال مبتلا به کووید۱۹ انجام شد. پژوهش حاضر کاربردی و از نوع علی– مقایسه‌ای بوده و به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری شامل تمام زنان باردار مبتلا به کووید۱۹ بوده که به مراکز بهداشتی درمانی شهر تهران در سال 1401-1400 مراجعه کرده‌اند. از این میان تعداد ۱۰۰ زن باردار به عنوان نمونه پژوهش بصورت هدفمند انتخاب شدند، به طوری که ۵۰ زن باردار فعال مبتلا به کووید۱۹ و ۵۰ زن باردار غیرفعال مبتلا به کووید۱۹ وارد مطالعه شدند. برای ارزیابی فعالیت‌بدنی از پرسشنامه بین المللی فعالیت‌بدنی و برای ارزیابی سطح اضطراب از پرسشنامه وندنبرگ (۱۹۸۹) استفاده شد. همچنین برای تجزیه و تحلیل آماری از روش ناپارامتریک یو من ویتنی، نرم افزار SPSS(نسخه 24) استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین شاخص سلامت نوزادان (آپگار، اندازه دورسر، قد و وزن) متولد شده از زنان باردار فعال و غیرفعال مبتلا به کووید۱۹ اختلاف معنی داری وجود ندارد (0.05≤P)، اما بین اضطراب گروه زنان باردار فعال و غیرفعال مبتلا به کووید۱۹ اختلاف معنی‌داری وجود دارد (P=0.0001 ،u= 235 ). به‌طوری‌که با استفاده از میانگین رتبه‌ها چنین مشخص می‌شود که گروه غیر فعال با میانگین رتبه ۸۰/۷۰ دارای میزان اضطراب کل بیشتری نسبت به گروه فعال با میانگین رتبه ۲۰/۳۰ بوده است.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_4338_a546203962b88771bb06faf8d6ec065e.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی رفتار حرکتی 2538-273X 16 56 2024 05 21 The effect of added feedback, knowledge of the result and execution using the simulator on the acquisition of shooting skills تأثیر بازخورد افزوده با استفاده از دستگاه شبیه ساز بر اکتساب مهارت تیراندازی 135 150 4339 10.22089/mbj.2024.12740.2032 FA یاسر جانباز دانشگاه امام حسین 0000-0002-6040-6040 زهرا سلمان دانشگاه علامه طباطبایی(ره) 0000-0001-7093-7518 محمدرضا قاسمیان مقدم استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-3222-8224 Journal Article 2022 06 19 Abstract The aim of this study was to investigate the effect of increased feedback on outcome and performance using a simulator on the acquisition of shooting skills. Which was performed semi-experimentally with a pre-test and post-test two-group design on 30 beginner shooters with an age range of 18 to 22. Subjects were divided into control and experimental groups and performed 12 shooting training sessions. The control group received feedback only from the instructor and the experimental group received feedback from both the instructor and the skate machine. Data analysis using repeated measures analysis of variance test and analysis of covariance showed that feedback on the result provided by the instructor has a significant effect on the acquisition of shooting skills (p = 0.01), as well as knowledge feedback. The result presented through the skate machine has a significant effect on the acquisition of shooting skills (p = 0.01). In addition, there is a significant difference between the trend of performance changes during acquisition in the feedback group by the coach and the skate group (p = 0.01). In general, the results showed that increased feedback by the instructor and the skate machine simultaneously improves shooting skills due to its error detection, hand vibration control and focus on the shooter. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازخورد افزوده با استفاده از دستگاه شبیه ساز بر اکتساب مهارت تیراندازی بود. که به‌صورت نیمه تجربی و با طرح دوگروهی پیش آزمون و پس آزمون بر روی 30تیرانداز مبتدی با دامنه سنی 18تا22 انجام شد. آزمودنی ها به دو گروه کنترل و آزمایشی تقسیم شدند و 12 جلسه تمرین تیراندازی را انجام دادند. گروه کنترل فقط از مربی بازخورد می گرفت و گروه آزمایشی هم از مربی و هم دستگاه اسکت بازخورد می گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که بازخورد آگاهی ازنتیجه ارائه شده توسط مربی، بر اکتساب مهارت تیراندازی تاثیر معنی داری دارد (p = 0.01)، و همچنین بازخورد آگاهی ازنتیجه ارائه شده از طریق دستگاه اسکت بر اکتساب مهارت تیراندازی تاثیر معنی داری دارد (p = 0.01). علاوه بر این، بین روند تغییرات عملکرد در طول اکتساب، در گروه ارائه بازخورد توسط مربی و گروه اسکت تفاوت معنی داری وجود دارد (p = 0.01). به طور کلی نتایج نشان داد که بازخورد افزوده توسط مربی و دستگاه اسکت به صورت همزمان به علت اینکه باعث شناسایی خطا، کنترل لرزش دست و تمرکز در تیرانداز می شود باعث ارتقاء مهارت در تیراندازی می شود.

https://mbj.ssrc.ac.ir/article_4339_feade1d2047977cd0cefdafc40175a99.pdf