تأثیر بازی‌های بومی محلی بر تبحر حرکتی در کودکان 13-10 ساله شهر تهران باهوش هیجانی بالا و پایین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه خوارزمی تهران

2 استادیار دانشکده تربیت بدنی دانشگاه خوارزمی

3 عضو هیات علمی گروه رفتار حرکتی دانشگاه تبریز

4 خوارزمی

چکیده

در این مقاله، تأثیر بازی‌های بومی محلی بر تبحر حرکتی در کودکان 13-10 ساله شهر تهران باهوش هیجانی بالا و پایین بررسی‌شده است. 30 کودک با میانگین سنی (04/1 ± 46/11) از بین مدارس منطقه هفت تهران به روش هدفمند و بر اساس نمره کلی هوش هیجانی حاصل از پرسشنامه شوت و همکاران انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به دو گروه 15 نفره باهوش هیجانی بالا و پایین تقسیم شدند، به‌طوری‌که تفاوت معنی‌داری در تبحر حرکتی دو گروه وجود نداشت. برای سنجش تبحر حرکتی از آزمون برونینکس-اوزرتسکی دو استفاده شد. مداخلات تمرینی به مدت هشت هفته در یک سالن ورزشی به‌طور یکسان برای دو گروه انجام شد. این تمرینات در هر هفته سه جلسه و هر جلسه 90 دقیقه بود که 20 دقیقه ابتدایی به گرم کردن، 15 دقیقه پایانی به سرد کردن و 55 دقیقه باقی‌مانده مداخلات بازی محور بود. نتایج حاصل از آزمون تی مستقل نشان داد که بین دو گروه بعد از مداخله اختلاف معنی‌داری وجود دارد. کودکان باهوش هیجانی بالا تبحر حرکتی بالاتری داشتند. ازاین‌رو، بر اساس مزیت بازی‌های حرکتی انتخاب‌شده، به‌کارگیری این روش تمرینی در مدارس می‌تواند کمک‌کننده باشد. همچنین مربیان ورزشی می‌توانند هوش هیجانی را به‌عنوان یک متغیر مؤثر دررسیدن کودکان به سطوح بالای عملکرد ورزشی در نظر بگیرند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Effect of Local Indigenous Games on Motor proficiency in Elementary School Boys in Tehran with High and Low Emotional Intelligence

نویسندگان [English]

  • Behzad Mohammadi Oranghi 1
  • Farhad Ghadiri 2
  • mohammadtaghi aghdasi 3
  • rasoul yaali 4
1 Kharazmi University of Tehran
2 Assistant Professor, Kharazmi University, Faculty of Physical Education & Sport Science
3 tabriz
4 kharazmi
چکیده [English]

In this paper, the local indigenous games have been studied on motor proficiency of 10-13-year-old boys with high and low emotional intelligence. A total of 30 children with a mean age of (11.46 ± 1.04) were selected from the schools of District 7 of Tehran via purposeful method, and based on the general score of emotional intelligence from Shoot et al. The participants were divided into two groups of 15 people with high and low emotional intelligence, and there was no significant difference in motor proficiency between the two groups. To assess emotional intelligence, the Shoot et al. questionnaire and for motor proficiency Bruninx-Oseretsky test were used. Exercise interventions were performed for 8 weeks in a gym in the same way for both groups. These exercises were three sessions per week with each session lasting 90 minutes, consisting of 20 minutes of warm-up, 15 minutes to cool down at the end, and the remaining 55 minutes in between for game interventions. The results of independent t-test revealed a significant difference between the two groups after the intervention. Specifically, the children with a high emotional intelligence had greater Motor Proficiency. Hence, based on the advantage of the chosen motor games, use of this practice in schools can be helpful. Also, sports educators can consider emotional intelligence as an effective variable in supporting children towards high levels of athletic performance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Emotional Intelligence
  • Local Indigenous Games
  • Motor Proficiency
  • Boys

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 12 خرداد 1398
  • تاریخ دریافت: 30 شهریور 1397
  • تاریخ بازنگری: 12 دی 1397
  • تاریخ پذیرش: 30 دی 1397