نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه ارومیه

چکیده

در ورزش‌های رقابتی مثل کریکت، فوتبال، بسکتبال و تنیس بازیکنان باید یک توپ در حال حرکت سریع را بگیرند، برگردانند و یا حتی در طول مسیر، حرکت آن را قطع کنند. برای انجام موفقیت آمیز این عمل، بازیکنان باید در نهایت سرعت و دقت، مکان و زمان صحیح توپ را پیش بینی کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر محدودیت‌های زمانی بر چشم ساکن و عملکرد بسکتبالیست‌های ماهر و مبتدی بود. شرکت کنندگان 24 بسکتبالیست دختر ماهر و مبتدی با دامنه سنی 19 تا 26 سال بودند که در دو گروه ماهر (12نفر) و میتدی (12نفر) قرار گرفتند. برای این پژوهش، تکلیف مورد نظر تحت شرایط محدودیت زمانی 0%، 25% و 50% اجرا شد. تکلیف شامل 10 شوت یک دست بسکتبال در هر یک از شرایط محدودیت زمانی بود. برای ثبت اطلاعات چشم ساکن از دستگاه ردیابی حرکات چشم و دوربین فیلمبرداری برای ثبت اطلاعات حرکتی فرد استفاده شد. پرتاب‌‌های موفق و ناموفق در برگه ثبت امتیازات ثبت شد، و در نهایت برای تحلیل نتایج از تحلیل واریانس دو راهه (دو گروه در سه نوع آزمون) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین مدت چشم ساکن و عملکرد در افراد ماهر و مبتدی با و بدون محدودیت زمانی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین مدت چشم ساکن و عملکرد با افزایش محدودیت زمانی کاهش یافت. بر اساس نتایج این پژوهش چشم ساکن می‌تواند یکی از عوامل متمایز کننده در افراد با سطوح مهارتی متفاوت باشد که توجه به آن می‌تواند برای افزایش خبرگی در ورزش کمک کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Effect of Time Constraints on Quiet Eye and Performance in basketball players

نویسندگان [English]

  • parisa parsafar
  • Hassan Mohammadzade

urmia universiy

چکیده [English]

In competitive sports as cricket, soccer, basketball and tennis, players must catch a fast moving ball, turn it around or even stop it along the way. To do this successfully, player must ultimately predict the speed, accuracy, location and timing of the ball. The current study aimed to investigate the effect of time constraints on the quiet eye and performance in skilled and novice basketball players.
This research were 24 skilled (n=12) and novice (n=12) basketball players with an age range of 19 to 26 years. For this research, task was executed under 0%, 25% and 50% temporal constraint condition. The task included 10 one hand set shot in each of the temporal constraints. The participant’s quiet eye collected by using eye tracking glasses, also the number of successful and unsuccessful shots was recorded on the record sheet.
Finally, for the research analysis, 2*3 ANOVA was used. The results showed that there was a significant different in quiet eye and performance between skilled and novice participants with and without temporal constraints, also quiet eye and performance were decreased by increase in temporal constraints. Based on the results of this study, quiet eye can be one of the distinguishing factors of different skill levels, which focus on it can help to improve the expertise performance in sport.

کلیدواژه‌ها [English]

  • quiet eye
  • Temporal Constraint
  • Performance